| Eigenaardigheden | Home | Onderwerpen | Samenleven | Zoek | Over ons | Contact |
|---|
| Waarom open source? |
|---|
Het probleem
Gebruikers van software worden steeds sterker afhankelijker van één of enkele grote softwareleveranciers. Door giganten als Microsoft worden licentieovereenkomsten eenzijdig gewijzigd en worden gebruikers gedwongen over te stappen naar nieuwe versies van de software. Voor individuele en institutionele gebruikers resulteert dit in hogere prijzen.
De softwareleveranciers houden hun broncode geheim en maken het hierdoor voor gebruikers niet alleen onmogelijk hun software aan te passen aan hun wensen, maar ook om de exacte werking van de software te controleren. Softwareleveranciers verkopen alleen de gebruiksrechten van hun gecompileerde programma's. Klanten mogen de software wel gebruiken, maar niet aanpassen of uitbouwen. Het is te vergelijken met een autobezitter die wel in zijn auto mag rijden, maar niet onder de motorkap mag kijken. Klanten kunnen de fouten in de software die zij hebben aangeschaft repareren met de patches die de leverancier beschikbaar stelt, maar zij mogen de software zelf niet creatief opwaarderen of toepassen voor een ander doel. De software mag niet structureel worden aangepast, geconverteerd of aangepast aan een hoger besturingssysteem. Een klant die zijn legale software toch wil repareren, aanpassen, verbeteren of opwaarderen moet een andere versie van de software kopen.
De oligopolistische leveranciers van gesloten software proberen de concurrentie op de markt uit te schakelen. Nieuwkomers die vrije of sociale software op de markt brengen en hun broncode publiceren worden door de commerciële softwaregiganten geïntimideerd, aangeklaagd of opgekocht. En zij bewaken de broncode nog sterker dan de kroonjuwelen of staatsgeheimen. Kennis van de broncode geeft een belangrijke voorsprong op de concurrentie. Elke wijziging van een programma dwingt de concurrerende en samenwerkende programma's tot aanpassing.
Lock-in
|
|
Ook voor institutionele gebruikers zoals de overheid levert gesloten software problemen op. Om democratische controle op publieke informatieverwerking mogelijk te maken moeten overheidsorganisaties en burgers weten wat er met die informatie gebeurt. Dit vereist dat de broncode van die systemen openbaar zijn en dat alle interfaces op die systemen aan gedocumenteerde publieke standaarden voldoen (VOSN]. Burgers die elektronisch hun belastingaangifte willen doen worden op dit moment gedwongen een besturingssysteem aan te schaffen dat hierbij wordt ondersteund. Wanneer zij hun aangifte via het internet versturen kunnen zij bovendien op geen enkele manier controleren of die verzending veilig is.
Break-out
Open standaarden en open source-software zijn de belangrijkste instrumenten om de afhankelijkheid van softwareleveranciers te verkleinen en de keuzemogelijkheden te vergroten, om monopolistische posities op de softwaremarkt te bestrijden en misbruik van die machtsposities te voorkomen. Voor overheden zijn zij van belang om de kwaliteit van de informatiesystemen te verhogen (toegankelijkheid van informatie, transparantie van handelen, veiligheid en toekomstvastigheid). Voor individuele en institutionele gebruikers kunnen open standaarden en open source-software bovendien worden gebruikt om de kosten van programmatuur te verlagen en een betere gegevensuitwisseling mogelijk te maken.
Principes van open source: licentievoorwaarden |
|---|
Open Standaarden zijn afspraken over de eigenschappen van software die zijn gepubliceerd en niet exclusief eigendom zijn van een leverancier zodat een gebruiker kan kiezen tussen aanbiedingen van meerdere leveranciers die aan deze standaarden voldoen. Het gebruik van Open Standaarden (zoals HTML en XML) kan voorkomen dat alleen software van een specifieke leveranciers gebruikt moet worden. Open standaarden bevorderen tevens de interoperabiliteit: software die voldoet aan open standaarden maakt het mogelijk dat programma's van verschillende leveranciers elkaar verstaan en met elkaar kunnen samenwerken. Open Standaarden stellen burgers en marktpartijen in staat om te interfacen met systemen, zodat de marktpartijen vrijelijk diensten en producten kunnen ontwikkelen, en burgers hiervan kunnen profiteren. Voorbeelden van gesloten standaarden zijn pdf en doc, van respectievelijk Adobe en Microsoft. Een softwaremaker die zijn programma's deze bestandvormen wil laten gebruiken, moet hiervoor betalen.
Open Source Software (OSS) is software waarvan de broncode voor iedereen beschikbaar is. Dit betekent dat de gebruiker de software naar eigen inzicht kan aanpassen (iets wat bij gesloten softwareprogramma's niet kan en mag). Bij OSS kan de gebruiker de exacte werking van de software nagaan. OSS is vrij van licentievoorwaarden die het gebruik van de in die software bevatte kennis oneigenlijk beperken. Kenmerkend voor OSS is dus enerzijds de vrije beschikbaarheid van de broncode, anderzijds het licentiemodel waarin het intellectueel eigendom en het (her)gebruik van de software zodanig is gegereld dat de licentienemer de broncode kan inzien, gebruiken, verbeteren, aanvullen en distribueren.
Open source betekent niet slechts toegang tot de broncode. De distributievoorwaarden van open source-software moet voldoen aan de volgende criteria:
OSS Ontwikkelmethode: bazaar- versus kathedraal-model |
|---|
De vrijheid om de software aan te passen heeft ertoe geleid dat belanghebbenden gezamenlijk werken om de software te verbeteren of uit te breiden. De open source ontwikkelmethode is een niet door eigendomskwesties beknelde samenwerking, waarbij personen uit verschillende organisaties, landen of op persoonlijke titel gezamenlijk de software verder ontwikkelen.
Eric Raymond heeft de ontwikkelmethode van OSS in 1997 gekenmerkt als het bazaarmodel: geef vroeg en vaak je code vrij, besteed alles uit wat je maar kunt, en wees tot in het absurde open over alles. Hij contrasteert dit met het kathedraal-model dat in het merendeel van de commerciële wereld in gebruik is: individuele tovenaars of kleine groepen magiërs construeren kathedralen. Aan deze modellen liggen tegenovergestelde aannames ten grondslag over de aard van de taak om fouten binnen software op te sporen (het 'ontluizen' van software).
|
|
De vraag is of commerciële ontwikkelaars op den duur nog kunnen opboksen tegen de vloedgolf van talent dat de open-source gemeenschap op een probleem kan loslaten. Zolang de open-source gemeenschap vele malen meer geschoolde tijd in een probleem kan steken, heeft de commerciële wereld weinig kans de wedloop te winnen.
Software kan op twee criteria worden onderscheiden: de beschikbaarheid van de broncode en de prijs. Open Source Software is software waarvan de broncode beschikbaar is en is niet per definitie gratis. Ook OSS kan op commerciële basis worden geproduceerd.
| Broncode open | Broncode gesloten | |
|---|---|---|
| Gratis | Niet-commerciële OSS (Apache, OpenOffice, Mozilla) |
Freeware / Shareware (Ms Internet Explorer, Netscape Navigator) |
| Niet Gratis | Commerciële OSS (RedHat, SuSE, GNU/Linux distributies) |
Gesloten /commerciële software (Windows, MS Office) |
Er zijn een diverse modellen voor licentievoorwaarden waaronder software kan worden verspreid. De gekozen licentievorm heeft niet alleen gevolgen voor de prijs van de software (al dan niet gratis; prijsniveau van de licentie), maar ook voor eventuele restricties voor gebruik en distributie, en voor de openheid en aanpasbaarheid van de broncode. De vorm van de licentie bepaalt wat er met eventuele aanpassingen moet gebeuren en of de code verwerkt mag worden in commerciële software met een gesloten broncode. Al deze condities zijn in sterke mate bepalend voor de innovatie- en verspreidingssnelheid van de software.
In de open software gemeenschap kan iedereen de producten gebruiken en verspreiden en kan iedereen bijdragen aan de verbetering van producten. In de copy-left licentievorm staat innovatie en maximale verspreiding voorop. De oorspronkelijke en meest radikale vorm daarvan is de GNU Public Licensing (GPL). De licentieprincipes van de GPL zijn ongeschikt voor commerciële software ontwikkeling omdat zij inkomensmodellen gebaseerd op licentieprijs uitsluiten. In de aan populariteit toenemende mildere vormen zoals de LGPL, MPL en BSD is meer ruimte ingebouwd voor het leggen van verbindingen met gesloten software en voor commerciële exploitatie van open source software.
Voordelen van open source |
|---|
De voordelen van open source technologie kunnen in de volgende punten worden samengevat:
|
Steeds meer ondernemingen stappen over op Linux. Daarbij spelen naast betrouwbaarheid, veiligheid en transparantie ook de kosten een belangrijke rol. Aan migratie naar een nieuwe technologie zijn meestal hoge kosten verbonden. Het voordeel van een overstap naar open-source software is dat hierdoor de levenscyclus-kosten zullen dalen. Bovendien kunnen de kosten van service, ondersteuning en onderhoud worden uitbesteed aan een grote schare leveranciers die opereren in de competetieve omgeving van een functionerende markt. |
Open source-software en open standaarden zijn niets nieuws onder de zon. Ze bestaan jaren langer dan besturingssystemen als Windows en Apple. In de praktijk stuit de open-source sofware op een aantal drempels bij acceptatie en toepassing. Open-source software is bij het grote publiek nog onbekend: zij kent meestal geen eigenaar of aandeelhouders en heeft daardoor geen marketingbudget achter zich. Op sommige terreinen is er bovendien nog minder software beschikbaar voor Linux dan voor Windows. Dit geldt bijvoorbeeld nog steeds voor educatieve software. Bij kleinere organisties ontbreekt het vaak ook aan de benodigde kennis van Linux om een succesvolle overstap te maken. Daarnaast bestaan er diverse vooroordelen over OSS. Dat is bijvoorbeeld de gedachte dat software die men gratis of voor weinig geld kan verwerven nooit goed kan zijn.
Linux: stabiel, veilig en goedkoop |
|---|
|
|
Totdat in 1991 de Finse student Linus Benedict Torvalds probeerde om de UNIX-variant MINIX geschikt te maken als besturingssysteem voor zijn eigen computer. Linux was direct al een bruikbaar systeem, ook al liet het gebruiksgemak aanvankelijk veel te wensen over. Door het ontbreken van een grafische shell had Linux in haar eerste jaren meer weg van MSDos dan van Windows. De nieuwere versies die door leveranciers als Red Hat, SuSe en United Linux op de markt worden gebracht bieden echter veel meer gebruiksgemak. Door de toenemende gebruiksvriendelijkheid van Linux maken steeds meer individuele en institutionele gebruikers de overstap naar het open source-besturingssysteem.
Een aantal regeringen hebben de voordelen van Linux als alternatief besturingssysteem onderkent en nemen initiatieven om het gebruik van OSS te bevorderen. Zo sloot de Duitse overheid in juni 2002 een overeenkomst met IBM en de Duitse softwareleveranciers SuSE waardoor de federale overheden, deelstaten en gemeenten kortingen krijgen op IBM-apparatuur waarop de SuSE-versie van Linux draait. De Duitse regering probeert daarmee meer heterogeniteit in de software te scheppen en de afhankelijkheid van een enkele leverancier te voorkomen. De regering van Taiwan ging nog een stap verder. Zij biedt niet alleen financiële ondersteuning bij het ontwikkelen en verbeteren van bestaande open source kantoorapplicaties, maar steunt ook opleidingen voor open source-ontwikkelaars. Linux wordt niet alleen doorgevoerd in overheidsinstellingen, maar ook in de onderwijswereld.
Strijd om open source |
|---|
FUD campagne: Fear, Uncertainty, Doubt
Als machthebbers zich bedreigd voelen door een naderende oppositie dan kiezen zij meestal voor het wapen van het zaaien van angst, onzekerheid en twijfel. Wie het gedrag van grote softwareleveranciers observeert merkt al snel dat zo'n reactiepatroon zich ook op de softwaremarkt voordoet. De feitelijk strategie om gevestigde machtsposites te verdedigen tegenover opposities met een groeicapaciteit wordt nooit openlijk naar buiten gebracht (en in de regel doelbewust verhuld). Men krijgt zelden een kijkje in de keuken van strategische centrale van grootste softwareleveranciers. Maar soms lukt dat wel.
In october 1998 lekte een vertrouwelijk memorandum van Microsoft uit waarin de software gigant zijn strategie bepaalde tegenover Linux en Open Source software. Microsoft erkende dat dit memorandum autentiek was, maar verklaarde dat het louter een technische studie was die niet bepalend is voor het beleid van Microsoft. In het Memorandum wordt Open source software (OSS) beschouwd als een bedreiging voor Microsoft, met name op het gebied van de servers. Dat is niet zo verwonderlijk. De vrije uitwisseling van kennis in OSS heeft immers voordelen die niet repliceerbaar zijn in het licentiemodel van Microsoft. Recente studies laten zien dat OSS een hoge commerciële kwaliteit kan bereiken. OSS is minstens even robuust - zo niet meer- dan de commerciële alternatieven.
Microsoft probeert angst, onzekerheid en twijfel te zaaien over de open source beweging en de GPL (GNU General Public Licence) omdat het zich geïntimideerd en bedreigd voelt. Microsoft heeft altijd de broncode van haar programma's verborgen en heeft hierdoor haar eigen innovatievermogen beperkt.
|
|
Gates versus de staat Peru
In Latijns-Amerikaanse landen is de verspreiding van vrije software sterk verwelkomt. Voor een regio die door economische en sociale crisissen wordt verscheurd is de economie van de open-source software een aantrekkelijke optie.
Microsoft vreesde dat in Peru een wet zou worden aangenomen waarin het gebruik van open-source software in alle regeringssystemen verplicht zou worden. Om dit te voorkomen werd zelfs de Amerikaanse ambassadeur in Lima, John Hamilton te hulp geroepen om de Peruanen ervan te overtuigen dat zij deze wet moesten torpederen. Hamilton stelde dat de Amerikaanse regering zich niet verzet tegen de ontwikkeling van open source software, maar dat het liever steun geen aan een vrije markt waar de kwaliteit van het product de doorslag geeft. Door software bedrijven als Microsoft uit te sluiten, zou Peru zichzelf diep in het vlees snijden omdat het een bedrijfstak betreft die goed is voor vele banen in de lokale economie. Bill Gates vloog hoogst persoonlijk naar Peru om de president, Alejandro Toledo, $550,000 aan te bieden voor het nationale schoolsysteem [hier op de foto].
De omstreden wet (Free Software in Public Administration) werd geïntroduceerd door Edgar Villanueva, via Peru's heersende partij, Peru Posible. De verwachting was dat Peru zich veel sneller, efficiënter en goedkoper zou computeriseren door OSS te gebruiken. Bovendien is de verwachting dat OSS de enige manier is waarop de overheid haar burgers kan garanderen dat hun data veilig zijn.
De interventie van Hamilton werd door de Peruaanse regering opgevat als het openlijk onder druk zetten van Peru door de Verenigde Staten en Microsoft. De president van Microsoft Peru gooide olie op de golven met zijn brief aan Villanueva. Hij appelleert daarin aan het idee van vrije concurrentie en stelt dat de omstreden wet breekt met de principes van gelijkheid voor de wet, die van non-discriminatie en het recht op vrij ondernemerschap zoals die door de grondwet worden beschermd. Men speelt hoog spel: een ondernemer verwijt een democratisch gekozen regering dat zij de grondwet overtreedt.
In zijn antwoord beschuldigt Villanueva Microsoft ervan dat zij probeert om de staat van Peru te dwingen om grote particuliere softwareleveranciers te subsidiëren en dat zij hiervoor misbruik maakt van haar dominante positie. Het belangrijkste doel van de wet is niet de directe kostenbesparing die behaald kan worden door het gebruik van vrije software in staatsinstellingen. Het doel van de wet is het garanderen dat burgers vrije toegang hebben tot publieke informatie, dat publieke data niet verloren gaat, dat de staat en haar burgers veilig zijn in de digitale wereld.
Aan het eind van zijn betoog gaat Villanueva in op het probleem van het intellectueel eigendom. Geen enkele auteur van vrije software verliest zijn intellectuele eigendomsrechten, tenzij hij zijn werk expliciet in het publieke domein plaatst. De vrije software beweging heeft brede publieke erkenning gekregen van vooraanstaande software-auteurs, juist omdat zij altijd respectvol met intellectueel eigendom is omgegaan.
Nederlandse troebelen |
|---|
Overheden zijn grote gebruikers van software. Toch zijn zij bijna even afhankelijk van softwareleveranciers als andere gebruikers. Deze afhankelijkheid van één of enkele softwareleveranciers leidt tot substantieel hogere kosten voor gebruikers. Licentieovereenkomsten worden eenzijdig gewijzigd en gebruikers worden min of meer gedwongen over te gaan naar nieuwe versies van de software. Begin 2002 verhoogde Microsoft de prijzen voor het gebruik van haar software op basis- en middelbare scholen. Microsoft verhoogde niet alleen de prijs per licentie, maar bepaalde ook dat er per computer betaald moest worden. Hierdoor moesten de scholen drie keer zo veel betalen voor hun licenties als voorheen. In de zomer van 2002 riep de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) de hulp van het kabinet in om zich te ontworstelen aan "de wurggreep van de software-leveranciers". Er waren nog teveel dovemansoren.
De Nederlandse overheid probeert al jarenlang te behoren tot de koplopers op het gebied van ICT in Europa. Haar ambities op dit gebied zijn vastgelegd in het Nationaal Actieprogramma Elektronische Snelwegen (1994) en in het actieplan De Digitale Delta (1999). Om de beleidsdoelstellingen die in deze nota's zijn vastgelegd te realiseren moet een goed functionerende infrastuctuur van ict-voorzieningen worden gerealiseerd. Met deze infrastructuur moet de communicatie tussen verschillende overheidsinstellingen (departementen en diensten, gemeenten en provincies, instellingen en uitvoeringsinstanties) worden gefaciliteerd.
Politici en beleidsmakers vragen zich al jaren af of zij hun verschillende bestaande systemen moeten vervangen door één geïntegreerd systeem of dat zij de bestaande systemen aan elkaar kunnen koppelen. Daarbij drong ook steeds meer het besef door dat voorkomen moest worden dat men afhankelijk werd van één of enkele leverancier(s).
|
Daarom besloot de Belgische ministerraad medio 2004 dat alleen nog maar open standaarden gebruikt mogen worden voor data-opslag en communicatie met burgers. |
De Nederlandse overheid wil de afhankelijkheid van softwareleveranciers verminderen door het vergroten van de mogelijkheden om voor andere software te kiezen. Zij wil dit onder meer realiseren door invoering van de regel: software die met belastinggeld is ontwikkeld voor één overheidsorganisatie moet vrij door andere overheidsorganisaties gebruikt kunnen worden.
Om dit te bereiken hebben de Ministeries van Economische en Binnenlandse Zaken een speciaal programma op poten gesteld: Open Standaarden en Open Source Software voor de overheid [pdf]. Het programma wordt uitgevoerd door de ICTU, de ICT-advies- en uitvoeringsorganisatie van de overheid. Er zullen drie instrumenten worden ontwikkeld: (i) een catalogus voor open standaarden, (ii) een licentiemodel op basis van open source principes voor het ontwikkelen van software in opdracht van de overheid, en (iii) een platform voor uitwisseling van open source software binnen de overheid.
De Vereniging Open Source Nederland (VOSN) beschouwt regeringsvoorstellen als een stap vooruit, maar stelt ook de zwaktes van de voorstellen aan de kaak.
Er bestaan geen goede redenen voor deze terughoudendheid. Voor bijna alle commerciële, gesloten software bestaan tegenwoordig goede Open Source varianten. Bovendien is de de open source beweging zo krachtig geworden dat men vertrouwen kan hebben in de innovatiesnelheid en betrouwbaarheid van OSS.
|
In binnen- en buitenland zijn er veel projecten waarin open source software wordt ontwikkeld. Een voorbeeld daarvan is het Harvey Project. Het is een internationaal verband van docenten, onderzoekers, fysici, studenten, programmeurs, educatieve ontwerpers en grafische kunstenaars die met elkaar samenwerken om interactief cursus materiaal over de menselijke fysiologie op het web te bouwen. Ook het Connexions Project wil bijdragen aan de vrije beschikbaarheid van hoogwaardige onderwijsmateriaal. Daarnaast worden open-source software instrumenten ter beschikking gesteld aan studenten, docenten en auteurs die daarmee hun eigen programma's kunnen schrijven. |
Offensieve Strategieën |
|---|
In November 2002 verscheen het plan 'Software open u' waarin GroenLinks de minister van Economische Zaken voorstelt om het voortouw te nemen bij het doorbreken van de machtsposities van softwareleveranciers. De overheid kan dit bereiken door zélf het goede voorbeeld te stellen en als 'launching-consumer' van open software op te treden. GroenLinks stelt voor dat vanaf 2006 de overheid alleen nog maar software gebruikt die voldoet aan open standaarden en dat software met een openbare broncode de voorkeur heeft bij openbare aanbestedingen. Voor software waarvan transparantie noodzakelijk is (zoals stemmachines en belastingaangifte) zou open source software verplicht moeten worden. Daarnaast moet de publieke sector ook zelf actief open source software ontwikkelen, bijvoorbeeld via een stimuleringsfonds voor de publieke sector.
De woordvoerder van GroenLinks, Kees Vendrik, benadrukt dat kostenbesparing niet de voornaamste reden is om over te schakelen op open software.
De alleszins redelijke en goed onderbouwde voorstellen van GroenLinks en de daaruit voortvloeiende kamermotie zijn bij Microsoft niet in goede aarde gevallen. De directeur van Microsoft Nederland, Michel van der Bel verklaarde dat hij erg ongelukkig was met de "tendentieuze en ongenuanceerde" voorstellen van GroenLinks. De motie is te eenvoudig en te eenzijdig. Hij zag daarin een aantasting van haar intellectuele eigendomsrechten [bron]. Microsoft vreest uitgesloten te worden van overheidsorders. Zij is en blijft principieel tegenstander van het ontwikkelen van software via de open-source methode.
Betrouwbaar Computeren?
|
|
|
"Although about three million computers get sold every year in China, people don't pay for the software. Someday they will, though. And as long as they're going to steal it, we want them to steal ours. They'll get sort of addicted, and then we'll somehow figure out how to collect sometime in the next decade" [Bill Gates, 1999, presentatie voor business school studenten op de Universiteit van Washington]. Met Palladium kan elke PC worden verbonden met een individueel gelicenseerde kopie van Office. Met TCPA kan elk moederbord worden verbonden met zijn individueel gelicenseerde kopie van Windows. Inclusief een wereldwijde zwarte lijst voor serienummers van kopieën van Office die illegaal verspreid worden. |
TCPA is een controlerende en rapporterende component ('Fritz chip') die in de toekomstige PC's wordt ingebouwd. Bij opstarten controleert het alle elementen van hardware (zoals geluidskaart, videokaart) en software (zoals OS, drivers, applicaties): het verifieert of de hardware is goedgekeurd en of de software is gesigneerd en geen ongeldige serienummers heeft. Zodra de computer is opgestart kan TCPA het certificeren aan derden overdragen.
TCPA/Palladium kan gebruikt worden om strenge toegangscontrole af te dwingen voor vertrouwelijke documenten. Palladium kan ervoor zorgen dat email die als privé is bestemoeld niet kan worden doorgestuurd of gekopieerd naar andere mensen. Je kunt Word documenten maken die pas de volgende week gelezen kunnen worden. Een organisatie als het leger zou kunnen bepalen dat soldaten alleen Word documenten kunnen maken die als 'vertrouwelijk' zijn geclassificeerd, en dat alleen een TCPA PC met een certificaat van de eigen veiligheidsdienst zo'n document kan lezen. Met dit 'mandatory acces control' kan Word zo worden ingesteld dat alle documenten die in een bepaald deel van de computer worden gemaakt automatisch worden gecodeerd, en alleen gedeeld kunnen worden met een beperkt aantal andere gebruikers. Ondernemingen kunnen gebruik maken van dit mechanisme om ervoor te zorgen dat bedrijfsdocumenten alleen gelezen kunnen worden op bedrijfs-PC's, behalve als een bevoegd persoon ze openbaar maakt. Onder TCPA kan Microsoft er zelfs voor zorgen dat Linux gebruikers geen documenten in Microsoft-formaat meer kunnen lezen. Microsoft of andere softwareproducenten kunnen met behulp van TCPA gegevens versleutelen met een sleutel waarover zij de volledige controle hebben.
TCPA/Palladium wordt ook ingezet om de veiligheid van het elektronisch betaalverkeer te verbeteren. Het maakt microbetalingen voor het lezen van boeken of het luisteren naar muziek mogelijk, in centen per pagina of per minuut. De verwachting is dat hierdoor de producenten van smartcards van de authenticatie-markt verdreven zullen worden.
TCPA/Palladium is volgens Microsoft geschikt om af te rekenen met spam, virussen en andere ongerechtigheden in cyberspace. Het systeem draait geen ongeautoriseerde programma's en voorkomt dat virussen je systeem vernietigen. De optimisten zijn bereid te geloven dat Microsoft er daadwerkelijk voor zal zorgen dat we verlost worden van spam en virussen, de pessimisten vrezen dat de door Microsoft aangevuurde initiatieven alleen maar leiden tot een verdergaande commercialisering van het internet.
|
|
Langs deze weg kan Microsoft ervoor zorgen dat concurrenten via de eigen bestandsformaten worden geweerd, en dus monopolistisch uitgesloten te worden. Het belangrijkste economische effect van deze technologie is dat de positie van de gevestigde it-bedrijven ten koste van nieuwkomers wordt versterkt [Ross Anderson].
TCPA kan leiden tot een ondermijning van de General Public License (GPL), waaronder veel vrije en open-source software wordt gedistribueerd. De GPL is juist ontworpen om te voorkomen dat private ondernemingen op de loop gaan met de resultaten van gemeenschappelijk werk er veel winst te maken zonder iets aan de gemeenschap terug te geven. Een aantal bedrijven zijn inmiddels begonnen om een TCPA-ondersteunende versie van GNU/Linux te maken. Het aangepaste programma blijft onder de GPL vallen en de broncode blijft voor iedereen beschikbaar. Maar het programma kan geen gebruik maken van de mogelijkheden van TCPA als er niet een certificaat is dat specifiek is voor de controlerende chip op de computer van de gebruiker en dat is waarvoor op den duur betaald zal moeten worden.
TCPA en Palladium gaan over het beheren van digitale rechten [Loney 2002]. De gebruiker trekt daarbij aan het kortste eind. De gebruiker wordt beperkt in wat deze met zijn PC kan doen en stelt software- en service-aanbieders in staat hun clientèle te exploiteren.
Bronnen over Open Source |
|---|
| Eigenaardigheden | Home | Onderwerpen | Samenleven | Zoek | Over ons | Contact |
|---|
![]()
dr. Albert Benschop |