Home Onderwerpen Zoek Over ons Doneer Contact

CyberJihad Internationaal

—Hoe jihadisten het internet gebruiken—

dr. Albert Benschop

Terreurweb
  Cultuur van globale jihad | Virtueel trainingskamp
  Virtuele ummah | Jihadgemeenschappen
Al-Qaida ontdekt internet
  Al Neda | Al Faruq
The Voice of Jihad: ideologische zaken
Muaskar Al Battar: militaire zaken
  Zwaard van de profeten | Bloemlezing
Global Islamic Media Front: jihad-tv
Al-Ekhlaas
  Verbindingspunt en coördinatiecentrum
  Blik op de wereld
Functies van internet
  Publiciteit & propaganda
  Interne communicatie, socialisatie & disciplinerling
  Psychologische oorlogsvoering
  Inlichtingen | Fondsenwerving
  Rekrutering | Trainingskamp
  Mobilisatie en actiecoördinatie
  Massadisruptie: cyberterreur
  Virtuele islamitische staat
Strategisch plan in zeven fasen
  Van ontwaken naar wereldheerschappij
  Tussen droom en daad
ISIS en het cyberfront
Buitenlandse reacties
Heilstaat in NL-perspectief
Virtuele Jihad

Informatiebronnen
Verwante teksten
rode_knop ISIS en het cyberkalifaat
rode_knop Jihad in Nederland: Kroniek van een aangekondigde politieke moord
rode_knop Jihadistische verwildering: Ik heb die film allang gezien
rode_knop Cyberterrorisme: Dodelijk geweld van het toetsenbord
rode_knop Cyberoorlog: Internet als slagveld
rode_knop Internet als surveillancestaat
rode_knop Politiek op het internet
rode_knop Regulatie en zelfregulatie van internet
rode_knop Encryptie: privacy beschermen

Sinds het midden van de jaren ’90 hebben ook de islamistisch geïnspireerde militanten en terroristen het internet ontdekt. Cyberspace werd een ontmoetingsplaats voor terroristische groepen én een slagveld in de ‘war on terror’. Sinds de aanslagen van 11 september 2001 zijn zeer veel inwoners in zowat alle landen van de wereld angstig geworden. Zij zijn bang om zelf slachtoffer te worden van een terreurdaad die zich richt tegen onschuldige burgers. De Amerikaanse regering probeerde samen met haar bondgenoten om de terroristen uit te roken uit hun schuilplaatsen in de bergen en grotten van Afghanistan. Dat lukte maar gedeeltelijk en is volgens veel onderzoekers op een fiasco uitgelopen. Tegenwoordig staan de strategen van het contra-terrorisme voor een nog veel ingewikkelder taak: het opsporen van terroristen en in kaart brengen van hun netwerk-activiteiten in de onbegrensde virtuele ruimte van cyberspace.

In deze studie worden de internationale patronen van de virtuele jihad onderzocht. Ik breng in kaart hoe jihadisten gebruik maken van internet en mobiele communicatie. De kernvraag is hoe jihadisten het internet kunnen gebruiken om terreur te bewerkstelligen. Hoe groot is het risico dat jihadisten daadwerkelijk kritische infrastructuren cyboteren? Anders gezegd: hoe groot is de kans dat terroristen cyberaanslagen plegen op vitale computersystemen en communicatienetwerken die samenlevingen volledig ontregelen? En uiteraard de vraag: hoe kunnen de gevaren van terroristisch gebruik van internet worden afgewend of geminimaliseerd?

Internet is voor terroristische organisaties niet zomaar een instrument, het is van cruciaal belang voor hun operaties. Internet is voor jihadisten niet alleen een medium voor propaganda en rekrutering, maar zelf ook inzet van strijd. Hoe maken internationale terroristische groepen gebruik van internet? Welke functies heeft het internet voor jihadistisch strijders?

De antwoorden op deze vragen worden gebaseerd op een analyse van de internetpraktijken jihadistische terreurorganisaties zoals Al-Qaida en ISIS. De conclusies zijn verontrustend: niet zozeer omdat jihadisten op steeds grotere en verfijnde schaal gebruik maakt van internet, maar omdat het functioneren van internet zelf inzet van strijd wordt.

Jihadistica
Een propagandistische video van de IS-militia toont gesluierde vrouwen die horen bij de Al-Chansaa brigade (de gazellen-brigade). Dat is een strijdeenheid van IS die alleen bestaat uit vrouwelijke jihadisten. De gazellen worden door IS via het internet geworven. Het motto is: “Jihad is geen exclusieve mannenplicht. Ook vrouwen moeten hun aandeel nemen.” Veel vrouwen reizen af naar Syrië om daar als jihad-bruid te trouwen met een strijder en kinderen te baren. Op die manier geven zij vorm aan een naïef romantische hoop om zelf bij te dragen aan de opbouw van een zuivere islamitische staat.

Jihadistica zijn een geweldig instrument voor de mobilisatie van nieuwe strijders. Mannelijke moslims die niet bereid zijn tot de jihad zijn nog lafhatiger als zelfs vrouwen moediger zijn dan zij. Bovendien zijn vrouwelijke jihadisten nog dodelijker dan hun mannelijke broeders, omdat zij een grotere opofferingsgezindheid resp. sneuvelbereidheid hebben.

Index Een terreurweb

Internet voorziet gemarginaliseerde en verwarde jonge moslims in Europa van een virtuele gemeenschap waarin zij zich meer thuis voelen dan het land waarin zij geboren of opgegroeid zijn. Degenen die zich niet zo snel kunnen aanpassen aan de heersende waarden en gedragsnormen, leefstijlen en regelgevingen ontdekken via diverse websites en discussiefora van het internet een meelevend oor.

Deze virtuele islamitische gemeenschap is vergelijkbaar met het romantische ideaal van de christelijke natie. Het zijn idealen die mensen inspireren om van hun land te houden of er voor te sterven. Bij de constructie van deze inspirerende maar potentieel ook levensgevaarlijke mythes speelt internet een sleutelrol. Internet slecht de grenzen tussen de diverse geloofsgemeenschappen, en tussen de gemeenschappen van gelovigen en ongelovigen. Maar internet faciliteert ook getergde moslims om op wereldschaal een archaïsch-religieus dogma verspreiden dat tot absolute universele norm wordt verheven. Internet is voor jihadisten een voertuig een wereldomvattend kalifaat te stichten dat gebaseerd is op sharia’s en fatwa’s — op de religieuze geboden en verboden van de zuivere islam.

Zo’n islamitische wet en gedragscode wordt uitsluitend beheerd door geestelijken die excelleren in het verklaren van de heilige schrift. Deze geestelijke leiders zijn over de hele wereld verspreid, net als de gelovige moslims. Moslims hoeven dus niet in Saoedi-Arabië, Irak, Egypte of Afghanistan te leven om zich aan de islamitische wet te onderwerpen. Sinds de opkomst van internet kunnen moslims zich richten naar de ‘virtuele’ islamitische wet. Vroeger probeerde jihadisten een fatwa te krijgen van een sjeik die zij als de meest wijze zagen. Tegenwoordig krijgen zij een fatwa van iemand die een goede website onderhoudt of die zich de status van jongereniman heeft aangemeten.

Er is veel gesproken over de negatieve invloed die Arabische satellietzenders zouden hebben op het integratieproces van allochtonen in Nederland. Maar als primaire informatie- en communicatiebron zijn deze zenders inmiddels grotendeels ingehaald door het internet. De jihadistische strijd tegen de seculiere Westerse cultuur mondde op 9/11 uit in de meest destructieve dag in de lange bloedige geschiedenis van het terrorisme. De spiegelbeeldige war on terror onder de bezielende leiding van de voormalige Amerikaanse president George W. Bush werd op televisie aangekondigt en vervolgens met bommen en soldaten uitgevochten. Sinds 9/11 ontstond een nieuwe internationale subcultuur van jihadstrijders die zich vooral via internet manifesteert. Het meest pregnante voorbeeld hiervan zijn de videobeelden van onthoofdingen van gijzelaars in Irak en Syrië die via internet en sociale media worden verspreid.

Internet heeft sindsdien alle onschuld verloren —ook al gingen daaraan de schaamte over de ongebreidelde commercialisering, banalisering en pervertering van internet vooraf. Voor aanhangers van de zuivere moslimleer ligt dit anders. Internet is voor jihadisten een instrument waarmee zij relatief anoniem (en dus beschermd) en op grote schaal hun opinies kunnen articuleren en hun aspiraties kunnen propageren. Dank zij internet zijn jihadisten minder gevoelig voor repressie door overheidsorganen.

Index


Virtueel trainingskamp voor terroristen
cyberterrorist Het aantal radicaal-islamistische websites is de laatste jaren toegenomen. Elke terroristische groep heeft inmiddels een of meer websites, webfora en is aanwezig in sociaal-interactieve internetlocaties zoals Facebook, Twitter en Youtube. Internet is het meest goedkope, snelle, efficiënte, effectieve, omvattende en veilige middel om de eigen visie over het voetlicht te dragen, daarvoor aanhangers te vinden, kaders te rekruteren, acties te plannen, campagnes te coördineren, operaties uit te voeren en de vijanden angst in te boezemen.

De zeer gunstige verhouding tussen kosten en bereik maken internet een geliefd medium voor oppositionele groepen die niet over omvangrijke bronnen beschikken. Internet biedt voor radicaal-islamitische stromingen ook de mogelijkheid om een evenwicht te vinden tussen enerzijds de radicaliteit van de geuite meningen en anderzijds terroristische acties. Het uiten van politieke meningen of van geloofsartikelen valt in democratische rechtstaten pas buiten de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting wanneer zij discriminerend zijn of aanzetten tot haat en geweld. Terroristische acties vallen per definitie buiten het kader van de rechtstaat. Islamistisch geïnspireerde terroristische bewegingen hebben ‘een boodschap’ te vertellen die rechtvaardigt waarom er dood en verderf gezaaid mag worden.

Die boodschap wordt via internet in meerdere talen en vormen in de openbaarheid gebracht. Webbrowsers herkennen welke standaardtaal er op de computer van de gebruiker is ingesteld. Bezoeker uit Spanje worden automatisch doorgestuurd naar site die is afgestemd op een Spaanstalig publiek. De rekrutering van jihadisten kan hierdoor op specifieke publieken en taalculturen worden gericht. Wie interesse heeft in de gewelddadige jihad of zich als terrorist wil kwalificeren, kan zich op internet laten inspireren door een uitgebreid assortiment van artikelen, boeken, discussiebijdragen, foto’s, muziek en video’s. Men kan doe-het-zelf cursussen voor de gewelddadige jihad volgen, geld doneren en trainingen krijgen. Voor terroristen is internet een virtueel trainingskamp.

De door ISIS opgerichte School van de Jihad is bedoeld om jonge mensen die vanuit de hele wereld worden gerekruteerd te smeden naar het ideaalbeeld van een jihadist. Zij worden gedwongen om te kijken naar onthoofdingen en martelingen, worden getrained met zware wapens en krijgen dagelijks lessen in extremistische theologie [The Atlantic, 23.10.14].

Index


Virtuele ummah
Het gezicht van een terrorist Hoe belangrijk is internet voor terroristische bewegingen? Op internet is een virtuele islamistische gemeenschap (ummah) ontstaan die een steeds grotere invloed heeft op de gebeurtenissen in lokale contexten. Internet is een uitstekend instrument om abstracte en virtuele gemeenschap van gelovigen te creëren die ontkoppeld is van enig specifiek land of cultuur [Roy 2004a]. Al-Qaida fungeert daarbij als een virtueel verbindingsteken tussen lokale groepen.

Radicaal-islamitische websites trekken eenzame moslimjongeren aan die op internet op zoek gaan naar bouwstenen voor hun gebroken identiteit. Wanneer die jongeren zich daarin herkennen, blijven zij zichzelf voeden via deze virtuele wereld. Zij koesteren die heroïsche wereld en voelen zich daarin eindelijk serieus genomen met hun klachten. Internet is dus een machtig rekruteringsmiddel. Internet is bovendien een uitermate potent en goedkoop middel voor interne communicatie. Ook terroristische groeperingen gebruiken internet om zichzelf te organiseren, om met elkaar te discussiëren, plannen te bedenken en acties te coördineren.

Daar staat tegenover dat de topleiders van Al-Qaida en andere terroristische netwerken nauwelijks virtuele contacten met elkaar onderhouden, maar vooral vertrouwen op persoonlijke verbindingen. Zij hebben daar —zoals we nog zullen zien— ook goede redenen voor. Toch is internet voor terroristische bewegingen van steeds groter belang. Cyberspace is niet alleen een fantastisch medium om de eigen ideologie te projecteren en psychologische oorlog tegen het Westen te voeren, maar ook om de islamitische gemeenschap te mobiliseren en daaruit kaders te rekruteren.

Het grootste verlies was niet de vernietiging van de terroristische organisatie, maar de val van de Taliban. Hierdoor beschikte Al-Qaida niet meer over een plaats om te trainen, te organiseren en te rekruteren. Volgens Abu Musab al-Suri, lid van de kerngroep van Al-Qaida en theoreticus van de jihad, volgden na de verwijdering uit Afghanistan drie magere jaren waarin de leden van de organisatie op de vlucht werden gejaagd. Om te ontsnappen aan het internationale sleepnet werden zij gedwongen zich van de ene schuilplaats naar de ander te verplaatsen [Wright 2006].

E-mail aan Bin Laden
In 1999 schreef Al-Suri (wiens echte naam Mustafa Setmariam Nasar is) een e-mail aan bin Laden. Daarin beschuldigt hij hem ervan dat hij door zijn sterk theatrale aanvallen op Amerikaanse doelwitten het Taliban regime in gevaar brengt. Hij spot met Bin Laden’s liefde voor publiciteit: “Ik denk dan onze broeder de ziekte van de schermen, nieuwsflitsen, fans en applaus heeft opgelopen” [Wright 2006] In 2004 schijft Al-Suri dat de 11 september aanslagen op de V.S. ertoe geleid hebben dat zij Amerika een legitieme reden hebben gegeven om de islamitische wereld opnieuw te bezetten. Het gevolg hiervan was niet alleen dat het door hem geïdealiseerde regime van de Taliban werd uitgeschakeld, maar ook de hele jihadistische beweging in een ongelijke strijd getrokken werd die zij waarschijnlijk zal verliezen.
Al-Suri is een Syriër die niet alleen een belangrijke rol speelde in de kerngroep van Al Qaida en maar ook in de cellen van Europese jihadisten. Hij beschouwt de dominantie van Al-Qaida slechts als een stadium in de ontwikkeling van een wereldwijde islamitische opstand. “Al-Qaida is geen organisatie, het is geen groep, en we willen dat ook niet zijn. Het is een oproep, een verwijzingsteken, een methodologie” [Wright 2006]. De jihadistische organisatie werd aanzienlijk verzwakt door het opdrogen van financiële bronnen, het doden of arresteren van veel terroristische leiders en de toegenomen internationale samenwerking tussen politionele en inlichtingendiensten. Volgens Al-Suri is het onvermijdelijk dat de leiding van Al-Qaida uiteindelijk wordt geëlimineerd. Zolang dat niet het geval is moet Al-Qaida zich concentreren op haar hoofdtaak: het stimuleren van andere groepen in de wereld om zich aan te sluiten bij de jihadistische beweging. Op die manier zouden jonge moslims in de toekomst gestimuleerd worden om hun eigen religieuze oorlog te beginnen. In 2004 (een jaar voordat hij zelf in Pakistan gearresteerd werd) publiceerde hij op internet het manifest Call for Worldwide Islamic Resistance. Hoewel het manifest zestienhonderd pagina’s lang is, werd het op zeer grote schaal gedownload. Al-Suri analyseert daarin de fouten van de jihadistische beweging en ontwikkelt een afgewogen plan voor de toekomstige strijd. Het doel blijft onveranderd: “het grootst mogelijk aantal menselijke en materiële slachtoffers voor Amerika en zijn bondgenoten” als tussenstap op het pad van het scheppen van een keten van regimes in het Midden Oosten, de Persische Gof en Zuid-Azië, die bijeengehouden worden door de principes van het salafisme. Hij voorziet daarbij een toekomst waarin individuen of kleine groepen leiderloos verzet organiseren dat de vijanden van de islam pijn zal doen en zal uitputten als voorbereiding van een frontale strijd voor de gebieden die onder de vlag van sharia vallen. “Zonder confrontatie op het slagveld en het verwerven van controle over het land, kunnen we geen staat vestigen, en dat is het strategisch doel van het verzet”

Door de jacht die er in Afghanistan, Pakistan en elders wordt gemaakt op de leiders van Al-Qaida lijkt de operationele slagkracht van de organisatie te zijn verzwakt. Maar als virtuele organisatie lijkt haar kracht nog steeds te wassen. Gezien het beleid van de vijanderen van Al-Qaida is dit niet verwonderlijk. De jordaanse expert op het gebied van islamitisch terrorisme, Fuad Hussein, heeft dit helder onder woorden gebracht.

Of in de woorden van Al-Suri: “Al-Qaida sluit geen compromissen”.

Index


Typen van jihadgemeenschappen
De virtuele ummah bestaat uit een ongelofelijke veelvoud en diversiteit van stromingen en stroompjes die moeilijk te categoriseren zijn. Toch lijkt er binnen de inmiddels duizenden terroristische jihadsites een zekere hiërarchie te bestaan. Thomas Hegghammer (Forsvarets Forskningsinstitutt, Noorwegen) verdeelt de internetgemeenschap van de jihad in drie categorieën. Met kleine aanpassingen is deze indeling nog steeds bruikbaar.
  1. In radicaal-islamistische discussiefora op eigen websites of op openbare fora zoals Yahoo!- of MSN-groepen vinden politieke en religieuze discussies plaats tussen sympathisanten en potentiële rekruten. Voor Al-Qaida zijn de belangrijkste discussiefora: Al Qal’ah (Het Fort), Al Sahat (De Velden), and Al Islah (Hervorming).

  2. Op deze discussiefora wordt verwezen (via links) naar de informatie knooppunten waarop men radicaal-islamitische teksten, verklaringen, foto’s en video’s kan vinden. Ook hiervoor wordt gebruik gemaakt van publieke en gratis diensten van Yahoo en MSN. Er zijn diverse van dergelijke sites, maar de belangrijkste was de GIM (Global Islamic Media).

  3. Tenslotte zijn er de moedersites die zijn opgezet en worden geleid door jihadisten die hun materiaal direct van de ideologen of leiders ontvangen. Het zijn de spinnen van het terreurweb. Zij houden dit web bijeen omdat zij hun prestige ontlenen aan het gezag van de hoogste leiders: Osama bin Laden —Ayman al-Zawahari — Abu Bakr al Bagdadi. Het morele gezag dat hij via deze moedersites weet uit te stralen kan nauwelijks worden overschat.
Dergelijke groepen moeten niet worden verward met de grote hoeveelheid amateur sites die zijn opgezet door willekeurige sympathisanten of door kinderen die zich vervelen. Maar in een nauwkeuriger overzicht van typen van jihadsites zouden deze sites zeker niet mogen ontbreken.

All deze sites stellen Al-Qaida in staat om zichzelf te handhaven. Niet zozeer als een terroristische organisatie, maar als een globale ideologische beweging die gelijkgezinde militanten bijeenbrengt van Riad tot Amsterdam [Donovan 2004]. Chatrooms en discussiefora vormen voor terroristen een ideale plaats om hun ideeën uit te dragen.

Index Al-Qaida ontdekt internet

Al Neda
Er zijn diverse sleutel- of moedersites die direct met Al-Qaida geassocieerd zijn. Een van de eerste sites die door Al-Qaida werd opgezet was Al Neda [www.alneda.com]. De site werd kort na 11 september 2001 opgezet door Sjeik Yousef Al-Ayyiri. Hij was de emir van diverse geheime terroristische trainingskampen in Saoedi-Arabië. Als webmaster van Al Neda vormde hij het hoofdkwartier voor Al-Qaida op internet. Hij was waarschijnlijk het eerste lid van een nieuwe generatie van uiterst gevaarlijke en zeer competente cyberterroristen.

Sjeik Yousef Al-Ayyiri: de eerste cyberjihadist
Yousef Al-Ayyiri was een bekend en geliefd figuur in Al-Qaida die zich op 18-jarige leeftijd aangesloot bij de anti-sovjet jihad in Afghanistan. Door zijn enthousiasme en vaardigheid als strijder kreeg hij een belangrijke positie binnen de organisatie als commandant van een trainingskamp in Afghanistan, en als persoonlijke lijfwacht van Osama bin Laden. In 1993 vertrok hij samen met Al-Qaida’s oudste militaire commandant —Abu Hafs Al-Masri— naar Somalië om daar de radicaal-islamitische milities te leren hoe zij helikopters van de VS konden neerschieten met raketgestuurde granaten.

Toen Al-Ayyiri terugkeerde naar Saoedi-Arabië werd hij door de autoriteiten gearresteerd in verband met de bomaanslag op een Saoedisch-Amerikaanse legerbasis in Riad (1995). Ondanks zijn nauwe, persoonlijke banden met bin Laden, werd Ayyiri uiteindelijk vrijgelaten door de Saoedische autoriteiten. Zijn animo voor geweld en bloedvergieten had niet onder zijn gevangenschap geleden. Hij bleef in Saoedi-Arabië en haalde geld op voor de opkomende Taliban beweging in Afghanistan en adviseerde diverse aan Al-Qaida gerelateerde militaire leiders over de hele wereld.

Al-Ayyiri was zo blij toen hij hoorde over de gebeurtenissen van 11 september 2001 dat “he nearly floated on air” [Sawt Al-Jihad]. Als voorstander van de internationale jihad concentreerde hij zijn aandacht op twee hoofddoelen: het gebruik van internet als een voertuig van rekrutering en propaganda voor Al-Qaida, en het opzetten van geheime trainingskampen voor terroristische rekruten in Saoedi-Arabië.

Nadat Al-Ayyiri op 3 juni 2003 gedood werd in een confrontatie met Saoedische veiligheidstroepen verdween ook Al Neda van het internet. Het werd opgevolgd door Al Faruq [www.faroq.org].

Al Neda (‘De oproep’) bevatte redactionele artikelen die door belangrijke leiders van Al-Qaida werden geschreven. Er werd in opgeroepen tot het plegen van terroristische acties en uitgevoerde aanslagen werden bewierookt en uitvoerig gelegitimeerd. Het discussieforum van de site bevatte veel relatief onschuldige berichten waarvan wordt aangenomen dat het gecodeerde signalen waren. In de multimedia sectie stonden foto’s, audio bestanden en video’s van Osama bin Laden. De site werd gehost op een server in Kuala Lumpur (Maleisië).

De site Al Neda was tot 16 juli 2002 in de digitale lucht. Toen werd de site overgenomen door een Amerikaanse hacker — Jon David Messner— die daarvoor vooral porno­sites beheerde. Hij herregistreerde het domein op eigen naam toen de oorspronkelijke registratie afliep. Messner zette een kopie van de originele Al-Qaida site op zijn nieuwe domein. Er was slechts een verschil: Messner plaatste een eenvoudige CGI tracking op de site zodat hij de adressen kon achterhalen van bijna alle bezoekers van terroristisch islamitische websites en discussiefora. Vijf dagen lang geloofden de bezoekers van Al Neda dat het een echte Al-Qaida site was. Pas op 20 juli verscheen op een islamitisch discussieforum een bericht van de webmaster van de echte Al Neda site. Daarin stond dat het een valstrik was en dat men de site niet meer moest bezoeken omdat de ongelovigen de controle over het domein hadden overgenomen en hun berichten afluisterde.

De cyberjihadisten proberen zich nu in te dekken door slecht beveiligde ruimtes op servers te stelen. Zo werden er in de zomer van 2004 jihadvideo’s aangetroffen op servers van de George Washington Universiteit en van het Department of Highways and Transportation in Arkansas.

Al Neda werd uitgegeven door het Centrum voor Islamitische Studie en Onderzoek (Markaz al-Dirasat wal-Buhuth al-Islamiyyah) dat zich op Saoedi-Arabië concentreert. Het centrum is een van de officiële propagandamiddelen voor Al-Qaida, die de salafistische doctrines van de cultuur van de globale jihad weerspiegelt. De meeste rapporten en artikelen worden ongetekend gepubliceerd. Hierdoor krijgen zij het imago van authentieke visies van de organisatie (en niet zomaar een individuele mening van een sympathisant). De website van het Centrum heeft 11 secties, inclusief rapporten over vechten in Afghanistan, de verslaggeving van het conflict door mondiale media, boeken over de jihad theologie, video’s van vliegtuigkapers, testamenten, informatie over gevangen in Pakistan en Quentanamo Bay en jihad-gedichten.

Nadat de site een tijdje uit de lucht was, dook zij in maart 2003 weer op bij een server in Michigan die door Al-Qaida was gehackt. Daarna werd de site gehackt door de Amerikaanse regering om communicatie tussen terroristen te ontmantelen. De Amerikaanse regering deed meerdere pogingen om de website te sluiten, maar met beperkt succes. Telkens is de site voor een paar dagen uit de digitale lucht om vervolgens weer op te duiken bij een andere onschuldige provider. De hackers van Al-Qaida slagen er telkens weer in om in te breken op servers van bedrijven en instellingen. De moedersites worden telkens verplaatst, soms meerdere keren per dag om te voorkomen dat zij door inlichtingendiensten of freelance internetwrekers worden gehacked.

Terroristen geven er de voorkeur aan om hun sites op Westerse servers te plaatsen omdat deze betrouwbaarder zijn, gemakkelijk toegankelijk, geavanceerd, en omdat zij veel bezoekers tegelijkertijd kunnen verwerken. Al-Qaida plaatst veel van haar anti-amerikaanse materiaal op Amerikaanse servers.

Index


Al Faruq
Een andere site die directe banden heeft met Al-Qaida is Al Faruq (Hij die Waarheid van Leugen Onderscheid). Al Faruq is geografisch en organisationeel wat moeilijker te plaatsen dan Al Neda, maar het staat waarschijnlijk dichter bij de in Afghanistan opererende elementen van Al-Qaida. Al Faruq concentreert zich in de berichtgeving op Irak, Saoedi-Arabië en Afghanistan. Wie zich op de site aanmeldt ont­vangt een e-mail met een link naar nieuwe adressen van jihid-sites. Meestal gaat het om dezelfde sites met een nieuwe opmaak.

Index The Voice of Jihad: ideologische zaken

Al-Qaida geeft twee, elkaar aanvullende online tijdschriften uit: Sawt al-Jihad (The Voice of Jihad) dat zich op ideologische zaken richt, en Muaskar Al Battar (Kamp Al Battar) dat zich op militaire zaken concentreert. Een kleine bloemlezing uit het meest gezaghebbende online magazine van Al-Qaida, The Voice of Jihad dat sinds 2003 wordt gepubliceerd.

De drie basisthema’ van de Al-Qaida propaganda zijn: (i) het Westen staat onverzoenlijk vijandig tegenover de islam; (ii) de enige manier om het Westen aan te spreken is in de taal van geweld; en (3) voor ware gelovigen is jihad de enige weg.

The Voice of Jihad is het meest gezaghebbende online orgaan van Al-Qaida — het weerspiegelt de dominante visies van de organisatie. Extremistische groeperingen zijn echter geneigd om te fragmenteren in splintergroepen gebaseerd op ideologische verschillen. Er zijn dus meerdere concurrerende visies binnen de beweging, die ook in het online magazine tot uiting komen.

Index Muaskar Al Battar: Militaire zaken

Zwaard van de profeten
Het zwaard der profeten De ideologen van Al-Qaida besloten in de herfst van 2003 om hun trainings­activiteiten tot het internet uit te breiden met de lancering van een maandelijks tijdschrift Al-Battar.

Al-Battar betekent “zwaard van de profeten”. Het zwaard van de profeten is een antieke relikwie waarvan gezegd wordt dat het van de bijbelse koning David was, en gebruikt werd om het hoofd van Goliath af te hakken, en later als buit veroverd werd in de strijd door de profeet Mohammed. In de islamitische traditie wordt beweerd dat dit zwaard gebruikt zal worden door Jezus/Isa als hij terugkeert op aarde om Dajjal, de islamitische antichrist te verslaan. Het zwaard bevindt zich tegenwoordig in het Topkapi Museum in Istanbul. In het Arabisch zijn de namen ingekerfd van de profeten die door de islam worden gewaardeerd: David, Salomo, Mozes, Aaron, Joshua, Zacharias, Johannes, Jezus, en Mohammed.

Muaskar Al Battar (Kamp Al-Battar) is een tweewekelijks online tijdschrift dat gepubliceerd wordt door het militaire comité van de moedjahedien in het Arabische schiereiland. “Al-Battar” is een alias van Sjeik Yousef Al-Ayyiri, een voormalig Al-Qaida leider in Saoedi-Arabië en Osama bin Laden’s persoonlijke lijfwacht die op 3 juni 2003 gedood werd in een confrontatie met Saoedische veiligheidskrachten. Het tijdschrift concentreert zich op militaire zaken en is bedoeld als aanvulling op “The Voice of Jihad” (Sawt al-Jihad), het andere online tijdschrift dat door Al-Qaida in Saoedi-Arabië wordt gepubliceerd en dat zich op ideologie concentreert.

De publicatie van Al-Battar toont aan dat Al-Qaida de anonimiteit en het globale bereik van internet gebruikt om zowel nieuwe rekruten te bereiken als om berichten te sturen naar slapende cellen. Het tijdschrift wordt in het Arabisch gepubliceerd en is duidelijk bedoeld voor Arabische moslimjongeren die bereid zijn om de gelederen van de militanten te versterken.

Viva Internet
“Zoals de fax een kritieke rol speelt in de verspreiding van vroege pro-bin Laden propaganda in het Sapedisch koninkrijk tijdens de vroege jaren ’60, is het internet een primair communicatiemiddel geworden voor Al-Qaida” [Evan Kohlmann, senior terrorisme analist van het Investigative Project, in een Washington gevestigde contra-terrorisme denktank. Vgl. Gretchen 2004]. Internet is vrij, gemakkelijk toegankelijk en moeilijk te reguleren. Juist deze prachtige voordelen stellen terroristen en haatgroepen in staat om zich op internet te profileren en zich in de virtuele wereld te versterken.

Index


Bloemlezing
Net als bij Al Neda volgt hier een kleine bloemlezing uit de bijdragen die in Al Battar zijn gepubliceerd. Daaruit wordt duidelijk hoe serieus dit terroristische internetmagazine genomen moet worden.

Issue 1: Militarisering van de jeugd
Al in het eerste nummer van het tijdschrift wordt het gemak van het virtuele programma benadrukt. “Oh heilige strijder, om deel te nemen aan de grote trainingskampen hoef je niet naar andere landen te reizen. Alleen, in je eigen huis of met een groep broeders, kan je beginnen het trainingsprogramma uit te voeren. Je kunt allemaal deelnemen aan het Al-Battar Trainingskamp.” Dit is een grote vooruitgang in vergelijking met de situatie toen Al-Qaida nog een vaste voet aan de fysieke grond in Afghanistan had.

De mission statement of Al Battar is duidelijk: “Voorbereiding [op jihad] is een persoonlijk gebod dat voor elke moslim geld, ook al is de jihad een gebod dat [alleen] geld voor alle moslims als gemeenschap, en des te meer in deze tijd, waar [jihad] een gebod is geworden dat voor elke moslim persoonlijk van toepassing is met het doel om zich te verzetten tegen de agressieve vijand die het moslimland is binnengevallen.” Het basisidee is om militaire cultuur te verspreiden onder de jeugd. Voor alle moslimbroeders worden er fundamentele lessen gegeven in het kader van een militair trainingsprogramma, dat begint met sporttraining, via oefening met diverse lichte wapens en guerrilla groepsacties in de steden en bergen, en belangrijke punten in veiligheid en inlichtingen.

Het tijdschrift bevat lang artikel van Al-Baraa Al-Qahtani over het Kalashnikov geweer. Het artikel met aanbevelingen voor fysieke fitheid en trainings­schema’s en oefeningen werd geschreven door Sjeik Yousef Al-Ayyiri. Hij was de emir van diverse geheime terroristische trainingskampen in Saoedi-Arabië en hij was de webmaster van al-Neda, het voormalige hoofdkwartier voor Al-Qaida op het internet. “Hij was het eerste lid van een nieuwe generatie van zeer gevaarlijke en competente cyberterroristen” [Kohlmann].

Andere medewerkers aan het blad zijn Saif al Adel, het hoofd van de veiligheidsdienst van Al-Qaida en Abdel Aziz al-Muqrin, de nr. 1 verdachte van de Saoedische terroristenlijst, die ingaat op guerrilla oorlogsvoering. Al-Muqrin werd in juni 2004 door de Saoedische veiligheidspolitie gedood.

Abdel Aziz al-Muqrin
Al-Muqrin nam de leiding over van de militante jihadistische operaties in Saoedi-Arabië nadat de vorige leider (Khaled Ali Hajj) in maart 2004 werd gedood in een schietpartij met de politie. Hij was de leider van het Al-Qaida netwerk in Saoedi-Arabië.

Al-Muqrin werd geboren en groeide op in de Al-Suwaydi wijk van Riad. Hij maakte zijn middelbare school niet af en trouwde op 19-jarige leeftijd. Hij kreeg een dochter, maar verliet zijn vrouw in 1988 om in Afghanistan tegen de Sovjet-Unie te vechten.

Abdel Azzis al Muqrin alias Abu-Hajar Zijn band met Afghanistan begon al toen hij 17 jaar oud was. In de periode 1990-1994 traint hij met de Al-Qaida organisatie in Afghanistan. Van Afghanistan wordt hij overgeplaatst naar Algerije om daar in het midden van de jaren ’90 aan de kant van het Islamitisch Bevrijdingsfront (FIS) te vechten. Hij smokkelt wapens van Spanje via Marokko naar Algerije. Hij ontsnapt te nauwernood aan een inval van de veiligheidsdiensten waardoor een aantal van zijn kameraden gedood en gearresteerd worden. Nadat hij uit Algerije is gesmokkeld, blijft hij korte tijd heen en weer reizen tussen Saoedi-Arabië en Afghanistan. Daarna vertrekt hij naar Bosnië-Herzegowina, waar hij in een militair kamp werkt als lid van de trainingsstaf. Hij blijft daar niet lang en gaat samen met andere groepen terug naar Saoedi-Arabië. In het geheim gaat hij naar Jemen en vertrekt daarna naar Somalië. Daar vecht hij tegen Ethiopië in de provincie Ogaden. Zijn groep stond bekend onder de naam van de “Islamitische Unie in Somalië”.

In Somalië wordt hij gearresteerd en gevangen gezet tot hij naar Saoedi-Arabië werd gedeporteerd. Een religieus hof veroordeelt hem tot 4 jaar gevangenisstraf. In de gevangenis leert hij de Koran uit zijn hoofd. Voor deze prestatie halveert de Minister van Binnenlandse Zaken zijn straf. In 2001 wordt hij vrijgelaten. Nadat hij twee maanden bij zijn ouders heeft gewoond vertrekt hij in het geheim naar Jemen en komt via diverse andere landen aan in Afghanistan. Een paar dagen na de gebeurtenissen van de 11e september 2001. Volgens eigen zeggen nam hij deel aan de laatste gevechten tegen de Amerikaanse strijdkrachten die in 2001 het land binnenvielen.

Verdreven uit Afghanistan keert hij terug naar Saoedi-Arabië. Daar bezoekt hij zijn familie in de Al-suwaydi wijk in Riad. Maar hij wijdt zich vooral aan het trainen van Al-Qaida rekruten. Die trainingen worden gegeven in geheime kampen.

Al-Muqrin ontwikkelt zich tot een behendige propagandist die het internet gebruikt om zijn boodschap te verspreiden. In 2003 vertelde hij in een Arabische website: “Ik heb het op mij genomen en heb gezworen dat ik het Arabische Schiereiland gezuiverd hen van polytheïsten. We zullen de kruisvaarders en Joden in dit land bestrijden. Zij zullen nergens veilig zijn totdat we ze verdrijven van het land van de Twee Heilige Plaatsen (Saoedi-Arabië) en het land van de moslims, dat zij van het oosten tot het westen plunderen en usurperen [Wagner, 20.6.04].

Het bleef niet bij deze woorden. Vanaf mei 2004 gebruikten de terroristen een andere tactiek. Hun aanslagen richten zich direct tegen vitale economische en overheidsbelangen. Daarmee wordt een drieledig doel nagestreefd: het ondermijnen van de macht van het Saoedisch koningrijk, het afschrikken van arbeiders uit het Westen, en het aanvallen van de wereldeconomie door het opdrijven van de olieprijzen.

In heel Saoedi-Arabië worden er Westerse werknemers gedood, petrochemische installaties vernietigd, en strijd gevoerd met veiligheidskrachten. Al-Qaida vraagt de moslims in Saoedi-Arabië om afstand te houden van Amerikanen en andere Westerlingen om te voorkomen dat zij slachtoffer zullen worden in de beloofde aanslagen. De Amerikaanse overheid raadde particuliere Amerikaanse burgers sterk aan het land te verlaten.

Op 18 juni 2004 vermoorden Al-Qaida terroristen de Amerikaanse gijzelaar Paul Johnson, een specialist op het gebied van de Apache gevechtshelikopters die voor Lockheed Martin werkte. Bij de groots opgezette speurtocht naar de kidnappers van Paul Johnson bestormen Saoedische veiligheidstroepen een wijk in het centrum van Riad. Tijdens deze aanval zou al-Muqrin (samen met de broers Faisal en Bandar) zijn gedood. Volgens de Arabische televisiezender al-Arabiya werden Murin en zijn kompanen gedood toen zij probeerden zich te ontdoen van het lijk van de onthoofde Paul Johnson.

Voor de moord op Johnson lieten zijn gijzelnemers een video circuleren waarin hij geblinddoekt werd ten toon gesteld. Een in het zwart geklede, gemaskerde militant met een Kalashnikov geweer zegt dat hij gedood zal worden tenzij alle al-Qaida strijders die in Saudi-Arabië gevangen worden gehouden binnen 72 uur worden vrijgelaten [Bloomberg, 18.6.04].

De ontvoering wordt verdedigd met het argument dat het geweervuur van vliegtuigen die door Johnson’s baas gemaakt zijn, verantwoordelijk zijn voor het vermoorden van moslims in Afghanistan en Palestina. “God heeft een groep van moedjahedien op pad gestuurd die zonder angst voor God vechten. God heeft moedjahedien op jullie afgestuurd die houden van de dood en verlangen naar martelaarschap, net zoals jullie van het leven houden” De video vormde onderdeel van een serie dramatische beelden en boodschappen die door islamistische militanten via internet werden verspreid.

Issue 7: Plannen voor moord in de steden: ideologische, economische en menselijke doelwitten
Het thema van het maart 2004 nummer is toegespitst op het kiezen van doelen binnen steden, zoals economische en diplomatieke doelwitten. Er wordt een rangordening gepresenteerd van menselijke doelen, waarbij de Amerikanen bovenaan staan. Binnen de steden worden ideologische, economische en persoonlijke doelwitten aangewezen.

  1. Ideologische doelwitten
    Hoewel het gebruik van geweld tegen religieuze doelwitten niet wordt aanbevolen in de beginfase van een militaire jihadoperatie, zijn er toch uitzonderingen. Daar waar Bijbels deur aan deur worden verspreid (zoals in Jemen, Irak en Saoedi-Arabië) is het legitiem om de daarvoor verantwoordelijken op te sporen en te doden. Kerstening van zuiver islamitische gemeenschappen moet worden bestreden. Uitvoerder van geheime spionage operaties dienen ook gedood te worden (maar liefst zodanig dat er een gewelddadige reactie van moslims die door deze agenten werden misleid voorkomen wordt). Een uitzondering wordt ook gemaakt voor religieuze figuren zoals ministers, priesters en rabbijnen die de islam en moslims aanvallen. Een andere uitzondering is “a financial, military or moral mobilization of ideological figures (Jews and Christian) against Muslims”.
  2. Economische doelen
    Aanslagen op economische doelen zijn nodig om de stabiliteit die nodig is voor economische groei te ontregelen. De aanslagen op de oliebronnen en pijpleidingen in Irak zijn hiervan een voorbeeld. Een ander doel is de terugtrekking van buitenlands kapitaal van de lokale markt.
  3. Menselijke doelwitten
    “We must target and kill the Jews and the Christians… We come to slaughter you.” Daarbij moet men zich echter niet laten beperken door grenzen of geografische indelingen, “as each Muslim home is our home, and their territories are our territories. We must transform the Blasphemers’ homes into hell as they did to the Muslim countries”. De landen van de godslasteraars moeten worden veranderd in oorlogszones. De hoogste prioriteit bij dergelijke operaties krijgen de joodse en christelijke gezagsdragers in de moslimlanden. Er wordt aanbevolen om in het begin gemakkelijke doelwitten te kiezen die niet beschermd zijn. Onder de joden zijn de Amerikaanse en Israëlische joden het eerste doelwit, dan de Engelse joden, dan de Franse joden, enzovoort. Bij de christenen is de volgorde als volgt: Amerikanen, Britten, Spanjaarden, Australiërs, Canadezen, Spanjaarden. Na de joden en christenen komen de afvalligen. Deze worden als volgt ingedeeld: Het gevaarlijkst zijn de afvalligen die dicht bij de joodse en christelijke regeringen staan. Daarna komen de seculieren en modernisten die de gelovigen corrumperen en religie bespotten. Tenslotte de spionnen en rechercheurs, omdat zij de schilden en verdediging van de joden en christenen zijn; zij zijn de harde hand voor de afvallige heersers. Een belangrijk doel van persoonlijke aanslagen is het verspreiden van terreur in het kamp van de vijand.

Uitvoerig wordt ingegaan op de veiligste manier om te communiceren met andere cellen die bij een actie in de stad betrokken zijn. Aanbevolen wordt om gebruik te maken van de dead box. De leiders van deze cellen ontvangen instructies van het ‘High Command’ via de dead box, of via een indirecte methode van communicatie; en het ‘Field Command’ stuurt eveneens via xes instructies naar de andere groepen. Netjes wordt uitgelegd wat een dead box is: een manier van indirecte communicatie tussen de partijen. Een dead box is een plaats waar allerlei soort materiaal kan worden achtergelaten (inlichtingenrapporten, wapens, uitrusting, aanvalsplannen enz.) die door iemand anders kunnen worden meegenomen zonder dat die twee partijen direct met elkaar in contact komen. Een dead box moet zodanig zijn ingericht dat er door beide partijen gemakkelijk dingen ingestopt en uitgehaald kunnen worden. Beide partijen moeten de box regelmatig kunnen bezoeken zonder dat dit argwaan wekt. Zij moet gemakkelijk te identificeren zijn, snel toegankelijk, goed beschermd tegen de elementen, en moeilijk voor de vijand om te observeren. Een dead box is daarom bij voorkeur gelokaliseerd in openbare ruimtes die door veel mensen worden bezocht, zoals parken, musea, moskeeën, restaurants, ziekenhuizen en recreatieruimtes.

Internet als digitale dead box, als derde plaats
Internet is de meest geavanceerde digitale dead box die men zich maar kan voorstellen. In deze virtuele ruimte kan alleen maar gedigitaliseerde informatie worden uitgewisseld: gedigitaliseerde teksten (verklaringen, oproepen, instructies), foto’s, simulaties en video’s, maar geen geweren, ammunitie of semtex.

De grootste innovatie van het internet is dat het een echte informatierevolutie teweeg heeft gebracht. We kunnen nu wereldwijd en met supersonische snelheden multimediale informatie over het netwerk-der-netwerken jagen. We kunnen direct (met tekst, beeld en geluid) kunnen communiceren met wie er ook maar op het mondiale netwerk is aangesloten. Maar internet is ook (en in dit verband vooral) een nieuwe publieke ruimte geworden. Dat is een publieke ruimte waarin elke burger met een internetaansluiting informatie toegankelijk kan maken voor voor het grootst denkbare publiek en waarin elke burger met elke willekeurige andere wereldburger direct kan communiceren.

Als je meerdere mensen tegelijkertijd wilt informeren hoef je niet meer iedereen een brief, pamflet, telex, e-mail te sturen of bij hen langs te gaan, ze op te bellen. Je kunt die informatie opslaan in een virtuele webruimte die door iedereen of slechts door een bepaalde groep te ontsluiten is. Je stuurt de informatie niet meer naar alle personen die daarin geïnteresseerd (zouden kunnen) zijn, maar je plaatst het in een voor iedereen of voor een bepaalde groep gemakkelijk toegankelijke virtuele dead box, een afgebakende derde plaats.

Issue 8: Plannen voor moord
Het thema van issue 8 [14.4.04] is “Al Qaeda Maps Plans for Assassinations form Camp al Battar”. Er worden operationele richtlijnen gegeven voor automatische wapens, fysieke fitheidprogramma’s, richtlijnen voor moord, propagandatechnieken en andere gidsen voor terroristen. Het is een representatief voorbeeld van de manier waarop terroristen het internet gebruiken om hun ideeën te verspreiden. Het artikel is geschreven voor Abu Hajir Abdul Aziz Al Muqrim (alias Abu Hajer), leider van Al-Qaida in Saoedi-Arabië (hij was de opvolger van Yussuf Al-Ayyiri). Op 18 juni 2004 werd hij gedood door Saoedische veiligheidstroepen, nadat hij Paul Johnson had vermoord. Al Moqrim geeft een gedetailleerde handleiding voor het plannen en uitvoeren van moorden en ontvoeringen. Hij benadrukt dat een moordaanslag de meeste kans van slagen heeft als deze worden uitgevoerd op een tijdstip dat het doelwit het meest kwetsbaar is. Verschillende methoden van moord worden besproken: geweren en pistolen, explosieven, vergif en messen.

Issue 10: Kidnapping
Bevat militaire instructies bijvoorbeeld over de werking van het PK machinegeweer, fysieke trainingsinstructies en de manier om water veilig te stellen. De hoofdaandacht gaat echter uit naar de manier waarop men kidnapping operaties moet uitvoeren. Diverse typen van ontvoering worden besproken, inclusief geheime en publieke ontvoeringen. Er wordt uitvoerig ingegaan op

  1. de reden om een of meer individuen van de vijand gevangen te nemen
    het dwingen van een regering of vijand om eisen in te willigen; het scheppen van politieke verwarring en het aanscherpen van tegenstellingen tussen de regering en de landen van de gevangenen; het verkrijgen van belangrijke informatie; het verkrijgen van losgeld; het aan het licht brengen van een speciaal gebeurtenis of schandaal.
  2. de vereisten voor het vormen van een ontvoeringsgroep
    het vermogen om psychologische druk te weerstaan in moeilijke omstandigheden; inlichtingen en snelle reflexen teneinde met noodsituaties om te gaan: goede fysieke conditie en vechtvaardigheden.
  3. de typen van kidnapping
    het minst gevaarlijk is publieke kidnapping, waar gijzelaars publiek worden gevangen gehouden op een bekende locatie; daarop aansluitend wordt uitvoerig ingegaan op de fasen van geheime kidnapping.

Issue 13: Godslasteraars en onderdrukkers
Sjeik Amer Bin Abdullah Al Amer waarschuwt moslims tegen het benaderen van godslasteraars en onderdrukkers. Hij presenteert een enkelvoudig moreel schema: het is goed tegen kwaad, de gelovigen tegenover de hypocrieten en perversen. Uiteindelijk staat alleen zwart=slecht=ongelovigen tegenover wit =goed=moslims. Mohammed staat uiteraard aan de kant van de barmhartigen der aarde, en zijn aanhangers behoren tot het uitverkoren volk van de gelukzaligen die aangeraakt zijn van de door de profeet gemedieerde woorden van Allah zelf. Aan zijn wetten en geboden valt niet te tornen. Het hele maatschappelijke leven wordt terug­gebracht tot één alleszaligmakende controverse tussen de gelovigen en de gods­lasteraars, tussen degenen die Allah volgen en zijn vijanden. Wie in andere ficties gelooft (zoals Christus, Brahma of ET) of wie nuchter of sceptisch blijft over niet door ervaringen gestaafde opvattingen, die raakt niet overtuigd van ‘de grote waarheid’. Juist daarom worden zij door islamistische bewegingen bestreden.

De islamitische wetgeving (sharia) schrijft voor dat elk contact met de ongelovigen en godslasteraars vermeden dient te worden. Men moet kufars niet opzoeken, naast hen gaan zitten of hun handelingen goedkeuren. Men moet als gelovige de godslasteraars en anders-gelovigen op afstand houden en niet met hen in een onderhandelingssituatie treden (geen compromisssen). Alleen dan is de veiligheid van de eigen wereld en de zuiverheid van het eigen geloof gegarandeerd.

In de puriteinse moraal van de totalitaire islamisten zijn er meerdere redenen om zich van de anders- en ongelovigen te distantiëren. Er is het gevaar dat je besmet wordt met anders- of ongelovige culturen. Om zo’n besmetting te voorkomen is het beter om je van deze ongelovigen af te scheiden. Deze scheiding zal hen echter furieus maken.

Al-Qaida heeft al een oproep laten circuleren waarin bedrijven gewaarschuwd worden omdat zij door ‘godslasteraars’ worden beheerd. Daarbij hebben zij vooral de vliegtuig- en oliemaatschappijen op het oog.

In het islamistisch geïnspireerde terrorisme klinkt de stem van de machteloosheid op indrukwekkende wijze door. Alle wereldmachten der aarde, u en ik, worden als verdorven ongelovigen de wacht aangezegd. De gemeenschap der gelovigen wordt voorgehouden dat zij zich niet moeten mengen met de anders- of ongelovigen.

Wie in een andere god gelooft, of —Allah verhoede het— zonder geloof is, zal moeten boeten voor zijn zonde. De ware moslim moet zich wapenen tegen de verleidingen van de godslasteraars. Om te beginnen moeten de godslasterlijke bedrijven in het Arabisch schiereiland worden uitgebannen.

In hetzelfde nummer staat een zeer praktisch artikel over RPG-7, de raketgedreven granaat. Nuttige adviezen voor het afschieten van granaten: staand, knielend, liggend, vanuit een schuilplaats, van achter bomen of van hoeken van gebouwen.

Europa verandert door een interne ontwikkelingsdynamiek, maar ook door invloeden van buitenaf. Europa wordt getransformeerd door immigratie, en meer in het bijzonder door de immigratie van moslims. Bijna 20 miljoen mensen in de Europese Unie noemen zichzelf moslims. Zij zijn disproportioneel jong, mannelijk en zonder werk. De samenlevingen die zij hebben verlaten zijn typisch arm, religieus. conservatief, cultureel intolerant en politiek dictatoriaal. De maatschappijen waarin zij terecht komen zijn economisch rijk, cultureel seculier, moreel vrijzinnig, en politiek vrij. Voor sommigen is dit deze uitwisseling een stimulans, voor anderen is het een gevangenis van vervreemding.

Issue 17 : Pistolen en de stadsterreur
Dit nummer is gericht op het gebruik van pistolen. Het legt de verschillende typen van pistolen uit, hun mechanische systemen, de in te nemen schiethoudingen en andere praktische informatie. Benadrukt wordt dat het gebruik van pistolen vooral belangrijk is voor oorlogen binnen steden.

Issue 18 : Prikkelende communicatie en nog meer pistolen
Al Battar Issue 18Dit nummer van september 2004 demonstreert het prikkelende effect van communicaties van het leiderschap van Al-Qaida op de beweging. Laaiend enthousiaste reacties op de audiotape van Ayman Al-Zawahiri alom. Het wordt opgevat als een slag in het gezicht van de leugenachtige Amerikanen.

De uiteenzetting over het gebruik van pistolen bij aanslagen wordt voortgezet. Deze keer wordt het 9x18mm “MAKAROV” pistool besproken, inclusief illustraties en gedetailleerde informatie over gewicht, reikwijdte, onderdelen, werking, laden en ontladen, schoonmaken en onderhoud, de karakteristieke nadelen van automatische pistolen etc. Er wordt aanvullende training aangeboden in overleving en de planning van speciale operaties. Tevens wordt er een serie geopend over topografie, het wordt geïntroduceerd als een wetenschap die erg belangrijk is als wapentuig voor de jihadstrijder.

Issue 19 : Ummah versus kruisvaarders
De trouwe lezers worden eraan herinnerd wat het doel van deze handleiding is: “de training en militaire vorming van de Ummah voor de confrontatie met de kruisvaarderscampagne die zijn hoektanden heeft verloren, te beginnen met de invasie van moslimlanden”. Er wordt een islamitische handleiding besproken waarin moslims te wapen worden geroepen. Het bevat ook een tweede artikel over topografie als een militaire wetenschap, en een derde trainingssessie over pistolen, dit keer geconcentreerd op de Magnum revolver.

In de veiligheids- en inlichtingensectie worden gedetailleerde instructies gegeven over de manier waarop men veilige plannen kan maken voor individuele missies en voor bijeenkomsten die gerelateerd zijn aan operationele planning.

Issue 20 : Schieten en inlichtingen verwerven
Dit nummer (oktober 2004) bevat een oproep om in de gezegende maand van de Ramadan een eminente daad van de jihad te stellen. “Lions of Islam! Make it a new turning point for victory, glory, and power”. De wapensectie richt zich op schietposities met een pistool. De sectie militaire wetenschap gaat verder met training in topografie. In de sectie voor veiligheid en inlichtingen wordt het opzetten van een inlichtingennetwerk besproken.

Index Global Islamic Media Front (GIMF)

Op 21 september 2005 lanceerde Al-Qaida haar eigen tv-journaal op het internet via het Global Islamic Media Front (GIMF). De eerste video die werd vertoond had als titel Sawt al-Khilafa, De stem van het Kalifaat en duurde 15 minuten. Het nieuws wordt gepresenteerd door een gemaskerde nieuwslezer. Op zijn bureau ligt een Koran, daarnaast staat een machinegeweer [Ulph 2005a]. De jihadisten kregen eindelijk een orgaan waarmee zij hun succesboodschap over de hele wereld konden verspreiden. Het tv-journaal laat zien hoe geavanceerd Al-Qaida en andere jihadistische groepen zijn bij het gebruik van het internet. De Engelse terrorisme-expert Jason Burke vatte dit niet te sterk overdreven zo samen: “De terroristen zijn nu filmproducenten en regisseurs geworden, en videocamera’s zijn hun krachtigste wapen geworden” [Trabelsi 2005].

Allah’s Internet
Het GIMF kondigde op 14.11.05 aan dat zij via internet in kaart zal brengen hoeveel mensen er bereid zijn om zich actief voor de jihad in te zetten, “zodat Osama bin Laden kan beschikken over een leger in Afghanistan, een leger in Irak, en een enorm leger op een wachtlijst op internetpagina’s.” Forumdeelnemers werden opgeroepen om een expliciete eed van trouw te zweren aan Osama bin Laden, Dr. Ayman al-Zawahiri, Mullah Omar en Abu Musa’b al Zarqawi. Middels deze eed zou men de ongelovigen kunnen terroriseren.

Internet is een cruciaal instrument van de jihad geworden. “Dit is het internet dat Allah in dienst heeft genomen om de jihad en de mujahedin te dienen, dat gekomen is om jullie belangen te dienen — aangezien de helft van de strijd van de mujahedin op internetpagina’s wordt uitgevochten — het enige kanaal voor mujahedin-media” [Ulph 2005c].

Het GIMF is de erfgenaam van de Global Front for Fighting Jews and Christians dat in 1998 door Osama bin Laden in Afghanistan werd opgezet. Het presenteert zichzelf als knooppunt voor Al-Qaida propaganda op het internet. Het GIMF is “een nieuwe Qaida (=basis) voor islamitische informatie op het internet. Ons doel is om de zionistische vijand aan te klagen”. Er wordt een dringende oproep gedaan aan de volgelingen van Al-Qaida: “Verenig, o moslims van de wereld, achter het Global Islamic Media Front. Richt eskaders voor de media-jihad (heilige oorlog) op teneinde de zionistische controle over de media te breken en de vijanden te terroriseren.” Alle IT en communicatie-experts, filmproducenten en fotografen zijn welkom om hun bijdrage te leveren. “Het Front behoort aan niemand. Het is eigendom van alle moslims en kent geen geografische grenzen” [Ahmad al-Watheq Billah].

Via het GIMF worden met grote regelmaat honderden documenten verspreid over islamitische websites. Een belangrijk deel daarvan is foto- en videomateriaal over de militaire operaties in Irak, Saoedi-Arabië en Afghanistan. De heldendaden van de mujahedeen worden verheerlijkt, hun tegenstanders worden gedemoniseerd — bloedige beelden van terroristische aanslagen vormen het bewijs.

Het GIMF fungeert als platform voor alle moslims die zich willen inzetten voor de heilige oorlog. De vijfde uitzending van De stem van het kalifaat [20.11.05] bevat een interview met het hoofd van de voorlichtingsdienst, Sayf al-Din al-Kinani. Hij legt uit wat het doel is van de mediacampagne: “het galvaniseren van het gevecht tegen de vijand”. Internet wordt daarbij vooral gezien als een nieuwe rekruteringsmethodiek. Bezoekers van jihadistische webfora worden opgeroepen om hun diensten aan te bieden. Opvallend was dat hij zich afzet tegen mensen die zeggen dat GIMF en De stem van het kalifaat met Al-Qaida gelieerd zijn: hij probeert het GIMF buiten het bekende vijandbeeld van Al-Qaida te houden. Hij benadrukt vooral dat er inmiddels een hele nieuwe generatie van jihadstrijders is ontstaan: “een generatie met dezelfde meedogenloosheid die je in Al-Qaida aantreft. Zij zijn verspreid over heel Irak en de andere bezette landen.” Dankzij internet is de jihad een wereldwijd fenomeen geworden van het ‘ontwaken’ van de moslimjeugd. Dit ontwakingsproces moet ondersteund worden door goede propaganda door onafhankelijke media. Kortom: de internationalisering van de jihad vereist een zelfstandige koepelorganisatie van de islamitische natie, ontworpen voor de zonen van de mujahedin. Het primaire doel van de mediasector van de jihad is het bestrijden van “de dominantie van de zionistisch Amerikaanse media”. Daarop volgt een tweede fase waarin het volledige potentieel kan worden ingezet. “De dag zal komen wanneer alles wat niet iets bijdraagt aan de Natie, het Geloof en de Broeders, uitgedreven zal worden” [Ulph 2005b].

In februari 2006 publiceerde Sayf al-Din al-Kinani het essay: “The Fearful Strike - Williams and his brothers are moving against America on the orders of bin Laden.” Daarin wordt de loftrompet uitgestoken over de rol van de westerse moslim die door Al-Qaida wordt gerekruteerd. Moslims in het Westen moeten zich niet laten misleiden door het gebrek aan beslissende resultaten in Irak, het schijnbare zelfvertrouwen van de Amerikanen of het schijnbare gebrek aan eenheid onder de leiders van de jihad. De jihad in Irak is volgens al-Kinani geen mislukking omdat het nooit meer was dan een oefening en trainingsgrond voor het gevecht in de Verenigde Staten. De voorhoede van de internationale jihadisten voert dus een consistent plan uit [Ulph 2006a]. Dat plan in zeven fasen wordt hier onder besproken.

Index Al-Ekhlaas

Verbindingspunt en coördinatiecentrum
Een van de meest populaire en invloedrijke jihadistische webfora was Al-Ekhlaas (dat opereerde op de url: www.al-ekhlaas.net). Het was net als Al Hesbah, Firdaw en Boraq onderdeel van het Global Islamitic Media Front (GIMF). Al-Ekhlaas telde in maart 2007 al bijna 18.000 geregistreerde leden. Drie maanden later waren het er al meer dan 25.000. Het webforum opereert onder verschillende domeinnamen (ekhlaas.net; ekhlaas.org; alekhlaas.info; alekhlaas.org; aeklaas.net; aekhlaas.com; ekhlaas.ws.; ek-is,org) en wordt op meerdere servers gehost (nu vooral door Piradius Net in Maleisië en de Interserver, INC. in de VS).

Voor jihadisten in de hele wereld fungeert Al-Ekhlaas als primaire bron van informatie, propaganda en training. Het webforum heeft een sterke relatie met Al-Qaida in Saoedi-Arabië. Het werd in 2003 opgericht door Walid bin Muhammad Al-Sama’ani, een lid van Al-Qaida in Saoedi-Arabië. Walid beperkte zijn activiteiten niet tot de virtuele wereld. In april 2005 werd hij samen met 14 andere strijders gedood tijdens een vuurgevecht met de veiligheidsdienst van Saoedi-Arabië. Maar zijn dood betekende allerminst dat de groei van het webforum tot staan werd gebracht.

De site fungeert als verbindingspunt naar jihadistische groepen in de wereld. Het is een clandestine ontmoetingsplaats van Al-Qaida in Afghanistan en de jihadisten in Saoedi-Arabië, Irak en elders. Op het forum kunnen jihadisten vragen stellen over ideologische en operationele kwesties aan leidinggevende strategen van Al-Qaida. Al-Ekhlaas fungeert steeds meer als virtueel centrum voor de coördinatie van activiteiten, campagnes, en aanslagen. Aan strijders die de dood vinden in hun operaties wordt uitvoerig aandacht besteed - zij worden met de hoogste eer overladen.

Op 5 juni 2007 kondigde de minister van binnenlandse zaken van Saoedi-Arabië de arrestatie aan van drie personen die ervan verdacht werden Al-Qaida in Saoedi-Arabië via het internet te steunen. Door hun werk op prominente jihadistische internetfora boden zij steun aan Al Qa'ida in Saoedi-Arabië en aan de jihadistische beweging. Zij werden ook specifiek aangeklaagd voor het faciliteren van de coördinatie van aanslagen via cyberspace. Dit laat nogmaals zien hoe vitaal het internet is voor de jihadistische beweging in termen van rekrutering, verspreiding van propaganda, fondsenwerving en het initiëren van aanslagen. De drie Saoedische jihadisten maakten gebruik van het Ekhlaas forum om hun activiteiten te coördineren. Zij wisselen daar informaties en opinies uit over operationele en ideologische thema’s. Op Al-Ekhlaas worden communiqués en video’s geplaatst van terroristische organisaties, zoals de met Al Qa'ida Irak gelieerde ‘Islamic State of Iraq’ en Al-Qaida in de islamitische Maghreb.

Goed nieuws: doe het zelf met miltvuur
Het is inmiddels geen geheim meer dat Al Qa'ida erop uit is om massavernietigingswapens te verwerven om hun grootste vijanden in hun hart te raken. Biologische wapens staan daarbij hoog op het verlanglijstje van de jihadisten en zijn al langer onderwerp van serieuze discussie.

Voor alle strijdbare jihadisten bracht Al-Ekhlaas op 3 maart 2008 een goed bericht: “Good News - Anthrax Production Technique”. Een forumdeelnemer plaatst onder het pseudoniem al-Faz een gedetailleerde beschrijving van productietechnieken van miltvuur. “Lang verwacht goed nieuws voor jullie, God’s soldaten. Het wordt tijd om biologische wapens tegen God’s vijanden te gebruiken”. Er wordt verteld wat miltvuur is, waar je het kunt vinden, wat de symptomen ervan zijn, welke menselijke lichaamsdelen geïnfecteerd worden, en wat de overlijdenspercentages zijn.

Miltvuur is een zeer krachtig, dodelijk, goedkoop en gemakkelijk te maken wapen. Sporen van miltvuurbacteriën zijn wereldwijd beschikbaar en kunnen gemakkelijk worden afgescheiden. Een kilo miltvuur kan binnen 96 uur in een klein laboratorium worden gemaakt. Met slechts 50 gram miltvuur kan een dodelijke wolk worden gevormd die zich uitstrekt over 20 kilometer. De productiekosten zijn laag: een kilo miltvuurbacteriën kost ongeveer $50 (een miljoenste gram is een dodelijke dosis). Omdat miltvuur kleur- en reukloos is kan het makkelijk worden verborgen. Tenslotte is miltvuur een stabiele en droge substantie die gemakkelijk getransporteerd en gebruikt kan worden.

Er volgt een beschrijving van twee methoden van miltvuurproductie. Het hele microscopische productieproces wordt stap voor stap en zeer minitieus beschreven, inclusief verhelderende illustraties. De schrijver hoopt met zijn uiteenzetting een bijdrage te leveren aan de strijd tegen de vijanden van God. Hij beschouwt zichzelf als een dienaar van de strijdbare jihadisten. “Ik zou erg blij zijn als jullie biologische wapens tegen de vijanden van God zou gebruiken. Wacht op mijn volgende gedetailleerde bericht over hoe je een Cessna 128 vliegtuig kunt bouwen”, wat een gemakkelijk te onderhouden agrarisch vliegtuig is dat ontworpen is om een chemische lading van 200 tot 280 gallons te verspreiden [Global Terrorism Analysis].

Index


Blik op de wereld
Al-Ekhlaas hield de internationale ontwikkeling goed in de gaten. Zij oriënteerde zich daarbij niet alleen op de grote brandhaarden in Irak, Afghanistan en in de islamitische landen, maar steeds nadrukkelijker ook op ontwikkelingen in Westerse landen. Een kleine bloemlezing illustreert dit.

Index Functies van internet

Al-Qaida houdt van het internet. Voor terroristen is internet het favoriete medium van informatie, communicatie en organisatie geworden — om dezelfde redenen als het bij de meeste mensen populair is: het is snel, goedkoop, gemakkelijk toegankelijk en wereldwijd. Internet geeft de jihad een publiek gezicht. Het biedt jihadistisch en anderszins geïnspireerde terroristen de mogelijkheid om zich onderling te associëren en om in zeer korte tijd informatie te delen over zeer grote afstanden. Jihadisten gebruiken internet om mensen met elkaar in verbinding te brengen met gelijksoortige belangen, aspiraties en verlangens, met mensen die elkaar in het predigitale tijdperk nooit in levende lijve zouden ontmoeten. Een bijkomend voordeel dat terroristen op internet anoniem kunnen opereren.

Internet werd verwelkomt als een medium van vrije informatieuitwisseling en wereldwijde communicatie. Het zou bijdragen aan de mondiale integratie van culturen en daarmee een sterke impuls zijn voor toenemende sociale tolerantie en de uiteindelijke wereldvrede. Die democratische en vreedzame belofte heeft internet nog steeds. Inmiddels weet iedereen dat internet tegelijkertijd een virtuele bedreiging is. Het gebruik van internet door Al-Qaida is daarvan slechts één dramatisch voorbeeld. Internet is een virtueel slagveld waarop terroristische bewegingen strijden tegen nationale staten of associaties van staten.

Voor terroristische organisaties en Voor Al-Qaida in het bijzonder vervuld internet een grote diversiteit van functies.

Index


Publiciteit en propaganda
Voor Al-Qaida is internet een substituut voor het verlies van lokale bases en territorium. De jihadische websites worden gebruikt om boodschappen van haar politieke leiders en religieuze legitimaties van terreuraanslagen te verspreiden. Internet is een propagandamedium waarmee steun voor Al-Qaida wordt georganiseerd. Maar het is ook een medium waar aspirant-jihadisten kunnen leren hoe zij kunnen inbreken op elektronische systemen en met welke kwaadaardige software zij cyberaanvallen kunnen plegen om computernetwerken van ongelovige kruisvaarders te ontregelen, degraderen of vernietigen.

Overheden kunnen het internet niet in dezelfde mate controleren als de traditionele media. Voor terroristen fungeert internet als een gigantische megafoon: het is zelfs meer dan een krant, radio en tv tegelijk. Via internet kunnen ongecensureerde en ongefilterde informatie en visies op wereldschaal worden verspreid. In cyberspace hebben gebruikers zelf de volledige controle over de inhoud en kunnen journalisten volledig onafhankelijk functioneren. Websites, chatruimtes, nieuwsgroepen en discussiefora zijn grotendeels ongecontroleerd en iedereen kan daarin onder zelfgekozen schuilnaam participeren.

Internet stelt ook groepen die over weinig bronnen beschikken in staat om zelfs tegenover de gigantische propagandamachines in westerse landen een tegenwicht te bieden. Internet stelt groepen die heersende machten willen aanvallen in staat om hun boodschap te openbaren voor het grootst mogelijke publiek. Onvrede en klachten kunnen worden gearticuleerd, de oorzaken benoemd, de vijanden aangewezen, en de aanvalsroute bepaald.

Voor islamistisch terroristen waren de aanslagen op westerse doelwitten belangrijk, maar het belangrijkste doel was het mobiliseren van de publieke opinie en het verwerven van gezag onder de moslims. Al-Qaida gebruikt internet om de harten en gedachten van de islamitische wereld te veroveren.

Het gebruik van internet als propagandamiddel is slechts het topje van de ijsberg. Terroristen gebruiken internet als een wapen in de psychologische oorlogsvoering, voor het werven van fondsen, het aanzetten tot gewelddadige acties, het rekruteren van nieuwe kaders en als virtueel trainingskamp. Zij gebruiken internet ook om aanslagen te plannen en coördineren.

Jihadistische moraal
Internet en in het bijzonder sociale en mobiele media worden gebruikt om een strijdbare en opofferingsgezinde jihadistische moraal te cultiveren en uit te dragen. De persoonlijke ontboezemingen van jihadistische strijders spelen hierin een belangrijke rol. Op internet zijn veel geschreven of op video voorgelezen testamenten van zelfmoordterroristen te vinden. Daarin wordt steevast benadrukt dat de jihadistische ideologie diep geworteld is in de Koran en in de islamitische traditie.

Time magazine publiceerde een artikel Inside the Mind of an Iraqi Suicide Bomber [4.6.05] waarin Marwan Abu Ubeida uit Fallujah aan het woord komt. Hij is in een trainingskamp opgeleid voor een zelfmoordmissie in Irak.

    “Yes, I am a terrorist. Write that down: I admit I am a terrorist. [The Qur’an] says it is the duty of Muslims to bring terror to the enemy, so being a terrorist makes me a good Muslim. [...] The jihadis are more religious people. You ask them anything — anything— and they can instantly quote a relevant section from the Qur’an. [...] The only person who matters is Allah — and the only question he will ask me is ‘How many infidels did you kill?’ [...] When you get ready for the final mission, you can’t think about the past. You think only about your future in heaven.”
De jihadistische ideologie is sterk verankerd in de islamitische traditie. Juist daarom is zij in staat om wereldwijd onder moslims te rekruteren en sympathie te verwerven onder degenen die zij niet kunnen rekruteren.

Index


Interne communicatie, socialisatie en disciplinering
Internet wordt gebruikt voor de interne communicatie in terroristische netwerken. Communicatie is het cement van elk gedistribueerd terroristisch netwerk. Via internet is het relatief gemakkelijk om heimelijk informatie uit te wisselen en om anoniem met elkaar te communiceren. Het in de meeste grondwetten verankerde recht op vrijheid van meningsuiting is strijdig met het afluisteren van onschuldige burgers. Van deze speelruimte maken terroristen gebruik om hun wereld-, maatschappij- en mensvisie te verspreiden en om met elkaar in onbespiede vrijheid te converseren over de noodzaak en zegeningen van de gewelddadige jihad.

Terroristen maken gebruik van instrumenten waarmee men op internet anonimiteit kan beschermen en de eigen identiteit kan verbergen. Terroristen dragen geen herkenbare uniformen of andere onderscheidingstekens. De essentie van hun operaties is gebaseerd op het verbergen van hun identiteiten. Om de inhoud van communicaties te verheimelijken wordt gebruik gemaakt van diverse vormen van encryptie die moeilijk te breken zijn. Berichten kunnen verborgen worden op pagina’s in sites die nergens mee verbonden zijn, maar zij kunnen ook openlijk in chatruimtes worden geplaatst.

Terroristische websites worden gebruikt om solidariteit (broederschap, kameraadschap) tussen groepen te creëren. Interne cohesie draait om het gevoel dat je iemand bent omdat je ergens bij hoort, bij mensen die je ondersteunen. De versterking van de interne cohesie gaat gepaard met een disciplinering van dissidente krachten. Al-Qaida gebruikt internet niet alleen om te polemiseren met Westerse media, maar ook om moslims te disciplineren die de juiste lijn niet volgen. Zij verdedigt haar oorlog tegen het Westen en moedigt geweld aan. Voor Al-Qaida is internet belangrijk omdat het gebruikt kan worden om mensen kwaad te maken en gematigde opinies te neutraliseren.

Internet is voor Al-Qaida een instrument en platform van zelforganisatie voor een wereldwijde islamistische beweging. Al-Qaida zelf is een los netwerk van verbindingen waarvan het intern functioneren niet makkelijk te begrijpen is. Zij bestaat uit cellen en netwerken die over de hele wereld verspreid zijn en die telkens hun vorm wijzigen. Hoewel Al-Qaida en haar bond­genoten aanvankelijk op een tamelijk laag technologisch niveau opereerden, worden er al enige jaren mensen gerekruteerd die technologisch goed geschoold zijn [zie: CyberTerrorisme].

Index


Psychologische oorlogsvoering
Het internet geeft kracht aan kleine groepen. Door hun internetrepresentatie lijken zij vaak veel omvangrijker en sterker dan zij in werkelijkheid zijn. En omgekeerd: deze bluf wordt omgezet in een bepaalde vorm van virtuele angst. Door het internet zijn terroristen ook in staat om de gevolgen van hun activiteiten te versterken door aansluitende berichten en bedreigingen te sturen naar brede lagen van de bevolking. Ook bij de Nederlandse Hofstadgroep hebben we regelmatig gezien dat zij ‘de grote broek’ aantrekken en zich op het internet belangrijker en dreigender voordoen dan zij werkelijk zijn. Internet is een ongecensureerd medium dat zelfs door heel kleine groepen gebruikt kan worden om hun boodschap te versterken en hun belang te overdrijven. Internet is voor terroristen een instrument van perceptie management [Beddle 2002]. De verspreiding van opnames van gewelddadige operaties, inclusief onthoofdingen van gijzelaars en gefilmde testamenten van zelfmoord-terroristen, is hiervan een gruwelijk, maar zeer duidelijk voorbeeld.

Internet kan gebruikt worden om desinformatie, doodsdreigingen of vreselijke beelden van recente aanslagen te verspreiden. Het bekendste voorbeeld van dit laatste zijn de onthoofdingvideo’s uit Irak. Voor Al-Qaida is internet een medium om angst te zaaien. Al-Qaida combineert multimedia propaganda en geavanceerde technologieën om een erg verfijnde vorm van psychologische oorlogsvoering te realiseren [Weimann 2004].

Etymologie
Het moderne woord terreur en terrorisme zijn afgeleid van het Latijnse werkwoord terrere, huivering veroorzaken, en van deterre, schrik aanjagen. De termen terrorisme en terrorist kwamen in omloop rond de Franse Revolutie in 1790. De term werd gebruikt door Edmund Burke in zijn polemiek tegen de Franse Revolutie als aanduiding van revolutionairen die systematisch terreur probeerde toe te passen om hun eigen visies en doeleinden door te zetten. Een van de cruciale eigenaardigheden van het terrorisme is dat het gericht is op een breder publiek of doelwit dan de directe slachtoffers.

Terrorisme is een van de vroegste vormen van psychologische oorlogsvoering. De oude Chinese strateeg Sun Tzu vatte de essentie van de terroristische methode nauwkeurig samen: “dood er een, en maak tienduizenden bang.” Zijn meest fundamentele principes over de oorlog zijn: “Alle oorlog is gebaseerd op misleiding” en dat “de superieure oorlogskunst is om de vijand te onderwerpen zonder gevecht”.

Index


Inlichtingen
Om een cyberaanval te realiseren heeft men gedetailleerde informatie nodig over het doelwit dat getroffen (beschadigd of uitgeschakeld) moet worden, en kennis van de manier waarop de zwakheden van het doelwit kunnen worden uitgebuit.

Ook voor terroristen fungeert internet als een gigantische digitale bibliotheek. Via internet kunnen terroristen gedetailleerde informatie verwerven over doelwitten zoals luchthavens, energiecentrales, openbare gebouwen, havens en zelfs over antiterrorisme maatregelen. De cellen van Al-Qaida beschikken over een grote databank met gedetailleerde gegevens over potentiële doelen in de Verenigde Staten [Dan Verton 2003]. Internet wordt niet alleen gebruikt om gedetailleerde inlichtingen over potentiële doelwitten te verzamelen, maar ook om met behulp van software voor beveiligingscontrole en penetratietest de structurele zwaktes van vitale infrastructuren en voorzieningen te identificeren en om te voorspellen wat de gevolgen (‘keteneffecten’) zullen zijn van aanslagen op dergelijke systemen.

Vitale infrastructuren
De digitale informatie- en communicatietechnologieën hebben een ongekende invloed op de werking van onze samenleving. Een steeds groter deel van ons dagelijks leven is afhankelijk van de informationele infrastructuur. Onze veiligheid, economie, sociale contacten, leef- en overlevingswijze zijn afhankelijk van computers die in netwerken aan elkaar gekoppeld zijn en van mobiele communicatie via digitale netwerken. De meest vitale onderdelen van het publieke leven worden georganiseerd en gecontroleerd door computersystemen en elektronische netwerken. Dit geldt voor de verkeerscontrole in de lucht, op wegen en spoorwegen, maar ook voor de distributie van gas en elektra, telecommunicatiesystemen, politie- en brandweerdiensten, ziekenhuizen, overheidskantoren en voor de nationale verdediging.

In de particuliere sector is dat niet veel anders. Computers en internet spelen een steeds belangrijker rol in de manier waarop we werken, producten kopen of verkopen, bedrijven leiden, geld investeren, communiceren, leren of ons zelf vermaken. Banken, aandelenmarkten en andere monetaire instellingen waarin grote hoeveelheden geld circuleren zijn volledig afhankelijk van computersystemen.

Door deze grote afhankelijkheid van informatietechnologie is de samenleving kwetsbaarder geworden. Het openbare en particuliere leven kunnen in sterke mate worden ontregeld door terroristen die in staat zijn informatietechnologie voor hun gewelddadige doeleinden te misbruiken. Terroristen gebruiken de informatietechnologie om hun traditionele activiteit te ondersteunen, of als een nieuw aantrekkelijk doel waartegen zij hun aanslagen kunnen richten.

Informatie over zwakke plekken in de netwerkarchitectuur of lekken in veiligheidsprotocollen is met enig zoeken op internet toch snel te vinden. Nog eenvoudiger is om beeldmateriaal te verwerven over potentiële doelen, zoals kaarten, diagrammen en andere cruciale informatie over belangrijke voorzieningen of netwerken. Terroristische groepen zijn erg geïnteresseerd in gedetailleerde informatie over betalingsverkeer, luchtverkeer, structuren van dammen, dijken en bruggen, kerncentrales, enzovoort. In een trainingshandboek van Al-Qaida dat in Afghanistan werd gevonden stond: “Met behulp van openbare bronnen en zonder gebruik van illegale middelen is het mogelijk om minstens 80 procent van alle vereiste informatie over de vijand te verwerven.”

Internet wordt ook gebruikt om de training voor islamitische strijders te organiseren. In How Can I Train Myself for Jihad wordt voor de militaire en fysieke training gebruik gemaakt van online medische handboeken van het leger.

Index


Fondsenwerving
Internet kan bijdragen om voor een arme groep fondsen te werven. Al-Qaida gebruikt islamitische humanitaire ‘liefdadigheidsinstellingen’ om geld te verwerven voor de jihad tegen vermeende vijanden van de islam. Op hun sites wordt opgeroepen tot een terugkeer naar een islamitisch kalifaat. Maar er wordt beweerd dat dit met vreedzame middelen moet gebeuren. De bezoekers van de sites worden opgeroepen om hen daarbij financieel te ondersteunen. Het internet wordt gebruikt om rekening­nummers van banken te publiceren waar sympathisanten geld kunnen storten. Er zijn nog andere manieren om via het internet geld te verwerven: creditcard fraude. Veel islamistisch terroristische groepen in Europa en Noord-Afrika worden gefinancierd via dergelijke criminele activiteiten. Voor Al-Qaida fungeert internet als instrument van fondsenwerving.

Index


Rekrutering
Internet is ook een instrument voor rekrutering. Individuen die sympathie hebben voor de zaak kunnen door de beelden en berichten van terroristische organisatie overtuigd worden. De digitale video’s hebben hier nog een schepje bovenop gedaan. Door de nettoegang tot dergelijke producten ontstaan er contactpunten voor mannen en vrouwen die zich voor de zaak willen inzetten. Terroristische organisaties verzamelen informatie over mensen die hun websites bezoeken. Met mensen die het meest geïnteresseerd zijn in de jihad wordt vervolgens contact opgenomen. Rekruteerders zoeken ook naar nieuwe kaders in webfora, chatruimtes en cybercafés. Tegelijkertijd wordt internet gebruikt door ‘would-be’ terroristen om zichzelf aan te melden bij Al-Qaida. Potentiële rekruten worden bediend met een overvloed aan religieuze decreten, anti-westerse propaganda en handboeken waarin men kan leren om terrorist te zijn. Zij worden door een doolhof van geheime chatruimtes geleid, waar zij uiteindelijk specifieke instructies krijgen over operationele kwesties: hoe kom ik in Irak? welk trainingskamp kan ik bezoeken?

Lokroep van terreur achter tralies
Naast internet blijven uiteraard gevangenissen een potentieel vruchtbare voedingsbodem voor radicale rekrutering. Gevangenissen hebben vier voordelen.
  • Overleving
    In gevangenissen zijn grote groepen gewelddadige mannen en vrouwen verzameld in een kleine en niet volledig gecontroleerde omgeving. Gevangenen zijn gevoelig voor de lokroep van radicale groepen omdat zij in de gevangenis willen overleven.
  • Status
    De status van een gevangene bepaalt het niveau van relatieve privileges die iemand heeft.
  • Tijd
    De verwachte duur van de opsluiting is gecombineerd met overleving en status.
  • Etnische achtergrond
    De etnische achtergrond beperkt of bepaalt vaak de keuze van groepsbinding van de gevangene.
Ondanks de harde en vaak gewelddadige persoonlijkheden van gevangenen, verlangen de meesten naar acceptatie. Het gevoel geaccepteerd te worden of het gemeenschapsgevoel kan alle vier primaire motivaties (zie boven) bevredigen. De islamistische ideologie kan de gevangene de gewenste status geven en de kans om in de gevangenis te overleven vergroten. Het gevolg is dat gevangenissen als een door de staat gesubsidieerde veilige haven gaan fungeren voor rekrutering en operationele planning. Bovendien kunnen terroristische organisaties rekruteren onder sympathiserende individuen met een criminele achtergrond van buiten de gevangenispopulatie.

Index


Trainingskamp
Terroristen gebruiken internet als virtueel trainingskamp. Een aspirant terrorist hoeft niet meer af te reizen naar een moeilijk bereikbaar trainingskamp in Afghanistan of de Oekraïne. De Al-Qaida gerelateerde sites bieden bezoekers de mogelijkheid om een doe-het-zelf cursus voor terroristen te volgen. Daarbij worden handboeken gebruikt die vol staan met strategische, tactische en operationele informatie. Naast een massieve online bibliotheek met trainingsmateriaal worden sommige cursussen ondersteund door experts die vragen beantwoorden in chatrooms en discussiefora. De kwalificatie van moderne terroristen voltrekt zich in steeds sterkere mate ‘op afstand’, dat wil zeggen in gespecialiseerde online leergemeenschappen. In het online tijdschrift Al Battar worden potentiële rekruten opgeroepen om het internet te gebruiken:

In 2003 werden in het door Al-Qaida uitgegeven Al-Faroq aanzetten gegeven voor een “Al-Qaida Universiteit voor Jihad Wetenschappen” op het internet. Deze nieuwe universiteit zou niet alleen instellingen voor ‘elektronische jihad’ omvatten, maar ook praktische oefening in wapens, autobommen en het gebruik van ammunitie. Daarnaast zouden er specialisaties worden ontwikkeld in ‘elektronische jihad’ en ‘mediajihad’. De naam van de universiteit, Al Jihad, geeft aan op welke grondslag er ‘wetenschap’ bedreven zal worden: “de term Jihad betekent terrorisme, en bij Allah zijn we trots om terroristen te zijn.” Niet alleen de filosofie maar ook de rekruteringswijze van deze virtuele universiteit zijn nogal bijzonder: alleen de zeloten onder de zonen van de islam worden geaccepteerd. Het bestuur van de universiteit bestond uit jihadstrijders onder leiding van Osama bin Laden [bron].

Er is een ‘open universiteit voor de jihad’ ontstaan. Het publiek bestaat vooral uit jongeren in de Arabische wereld. Zij kunnen nu in hun eigen omgeving en tempo studeren in die grote virtuele madrassa.

Index


Mobilisatie en actiecoördinatie
Internet kan gebruikt worden om een (al dan niet verspreide) groep te mobiliseren om tot actie over te gaan. Terroristen gebruikten internet om hun aanslagen van 9/11 voor te bereiden. Al-Qaida verzamelde inlichtingen over doelwitten en verzond duizenden geëncrypteerde berichten via het internet. Internet biedt de terroristen anonimiteit, commando- en controle-bronnen en diverse andere faciliteiten om aanvalsopties te coördineren en integreren. Internet kan gebruik worden om verborgen berichten te versturen. Dit gebeurt onder andere door stegano­gra­fie, waar bij een bericht verborgen wordt in een grafisch bestand. Verborgen pagina’s of onzinnige frases kunnen gecodeerde instructies voor Al-Qaida aan­hangers bevatten. Voor Al-Qaida is internet dus een relatief veilige vorm van interne communicatie, voor mobilisatie en voor actie-coördinatie.

Commando en controle is het uitoefenen van gezag en het leidinggeven van een commandant aan een deel van de strijdkrachten teneinde een opdracht uit te voeren. Bij de planning, leiding en coördinatie van acties moeten inzet van personen, uitrusting, communicatie, faciliteiten en procedures met elkaar in balans worden gebracht. Op internet wordt men daarbij niet gehinderd door geografische grenzen. De coördinatie van een aanslag of een serie aanslagen kan vanaf zeer grote —en dus relatief veilige— afstand plaatsvinden. Al-Qaida verspreid haar krachten en stelt ze in staat om onafhankelijk te opereren; via strategische advies, theologische argumenten en morele inspiratie wordt daaraan leiding gegeven.

Index


Massadisruptie: cyberterreur
Cyberterrorisme?
Voor terroristen is internet niet alleen een katalysator van hun activiteiten, maar tegelijkertijd ook een wapen en een doelwit. Cyberterrorisme is het plegen van of dreigen met aanslagen op computers, elektronische netwerken en de daarin opgeslagen informatie teneinde een regering of hun burgers te dwingen om bepaalde politieke of sociale maatregelen te nemen. Van cyberterrorisme is pas sprake wanneer een dergelijke aanslag resulteert in geweld tegen personen of eigendom, of tenminste voldoende schade veroorzaken om angst te wekken [Wat is cyberterrorisme?].
Terroristen gebruiken computer- en internettechnologie als middel om hun traditionele activiteiten te ondersteunen en als een nieuw aantrekkelijk doelwit waartegen zij aanslagen kunnen lanceren. De informatietechnologie wordt in eerste instantie gebruikt als een instrument voor propaganda, rekrutering, zelforganisatie en actie-coördinatie. Naarmate terroristen meer met deze technologie vertrouwd raken, ontdekken zij echter ook dat de kritische infrastructurele systemen aantrekkelijke doelwitten zijn voor terroristische aanslagen. Juist omdat zij geleerd hebben hoe zij de informatietechnologie kunnen gebruiken voor de cyberplanning van eigen activiteiten, leren zij het ook gebruiken als offensief wapen gericht op vernietiging of ontregeling van vitale infrastructuren en basisvoorzieningen.

Aanzetten tot cybotage
Op de computers van Al-Qaida die in 2001 in Afghanistan in beslag werden genomen stonden modellen van een dam, inclusief software waarmee een catastrofale fout van controlesystemen kan worden gesimuleerd. In 2006 werd op jihadistische websites opgeroepen om cyberaanvallen uit te voeren op de financiële sector van de VS om de wantoestanden in Guantanamo Bay te vergelden.
De meest gevreesde cyberterroristische optie bestaat uit aanslagen op vitale informatie- en communicatiesystemen die resulteren in geweld tegen niet-militaire doelen. Internet produceert niet alleen een sfeer van hoop, maar ook een sfeer van virtuele angst. Mensen zijn bang voor dingen die onzichtbaar zijn en die zij niet goed begrijpen. De virtuele dreiging van aanslagen via computers en elektronische netwerken is een van die dingen. Die cyberangst ontstaat omdat men beseft wat een goed gecoördineerde grootschalige computeraanval teweeg zou kunnen brengen: destructie of ontregeling van vitale informatie- en communicatievoorzieningen, betalingsverkeer, luchtverkeer, elektriciteits- en watervoorziening etc.

Voor jihadisten is internet een goedkoop en zeer krachtig middel voor massadisruptie. De samenlevingen waartegen zij ageren, vertonen een zeer gevoelige elektronische achilleshiel. Cyberterroristen kunnen de kwetsbaarheden van vitale infrastructuren gebruiken om te penetreren in een slecht beveiligd computernetwerk teneinde fundamentele maatschappelijke functies te ontregelen of af te sluiten.

In zijn schets van het cyber-security plan voor de VS stelde president Obama in 2009:

Bij steeds meer mensen dringt het besef door dat computernetwerken kwetsbaar zijn terwijl we er steeds meer afhankelijk van worden. Kwetsbaarheid van computernetwerken betekent dus ook steeds meer risico’s voor de infrastructuren en voorzieningen waarvan we als individu, beroepsgroep, stadsbewoner, recreant én (staats)burger afhankelijk zijn.

Cyberterroristische aanslagen kunnen van veilige afstand worden geïnitieerd en strategisch gecoördineerd. Door het kraken van grote aantallen computers kunnen deze als zombies worden ingezet in een massale aanval op nauwkeurig bepaalde doelwitten — zonder dat de eigenaars van deze computers daar enige weet van hebben. Het internet creëert dus afstand tussen degene die de aanslag pleegt en de doelwitten. Een land kan worden aangevallen door terroristen die aan de andere kant van de aardbol leven. De risico’s zijn veel kleiner, vooral wanneer zij gebruik maken van gehackte zombie-sites die weer in andere landen staan.

De aanslagen van 11 september 2001 waren bedoeld om een massieve reactie te provoceren die de stelling van Al-Qaida zou bevestigen dat het Westen in staat van oorlog verkeerd met de islam en dat daardoor Westerse burgers en moslims gedwongen zouden worden om een kant te kiezen. Europa is daarbij een van de meest kwetsbare strijdterreinen.

Spanje en Turkije zijn de bruggen tussen de islamistische wereld en het Westen. Daarom werden juist deze landen getroffen door terroristische aanslagen. Al-Qaida wil deze bruggen vernietigen om de clash of civilizations op gang te brengen: een ongeremde, totale oorlog tussen ‘beschavingen’. Tegelijkertijd ligt in Europa een belangrijke toekomst voor de islam.

Al-Qaida in Europa
Een groep die zichzelf “Secret Organization for Qaedat al-Jihad in Europe” noemt claimde op 7 juli 2005 de verantwoordelijkheid op voor de aanslagen in London. In de verklaring werd gezegd dat Londen werd aangevallen in reactie op “de slachtingen in Irak en Afghanistan”. De groep waarschuwde Denemarken en Italië en “alle regeringen van kruisvaarders” om hun strijdkrachten terug te trekken uit Irak en Afghanistan, of anders dezelfde straf te ondergaan. In sommige aan Al-Qaida gelieerde websites werd getwijfeld aan de authenticiteit van deze verklaring. Zij beweerden dat de operatie werd uitgevoerd door de Abu Hafs al-Masri Brigades of Al-Qaida in Europa.

Ongetwijfeld was een direct aan Al-Qaida verbonden organisatie verantwoordelijk voor deze terreuraanslagen in Londen. Lewis Attiyatullah, een bekende auteur van Al-Qaida, schreef een brief aan Tony Blair waarin hij hem waarschuwde voor “an incoming huge and spectacular” gebeurtenis. Het ergste moet nog komen en het Westen zal een hoge prijs betalen voor alle misdaden die zij tegen de moslims hebben begaan [ShiaChat, 16.5.05].

Op 9 en 16 juli verschenen er communiques van de Abu Hafs al-Masri Brigades, die al eerder de treinbommen in Londen (7 juli 2005) en Madrid (maart 2004) en de aanslagen in Istanbul (augustus 2003) opeiste. De ‘Europe Division’ van de brigades waarschuwde Europese naties om binnen een maand hun troepen uit Irak terug te trekken. Als dat niet gebeurt zouden in het hart van Europa aanslagen worden gepleegd. Landen als Denemarken, Nederland, Groot-Brittannië werd “a bloody war in the service of God” in het vooruitzicht gesteld.

De Britse premier Tony Blair bleef volhouden dat Engeland niet kwetsbaarder voor terroristische aanslagen geworden is door de oorlog in Irak. De Londense burgemeester Ken Livingstone sprak hem onomwonden tegen. Naar zijn mening heeft het Westen het moslimterrorisme gedeeltelijk over zichzelf afgeroepen door zijn bemoeienis met het Midden-Oosten. Om de grote oliebelangen in de regio veilig te stellen hebben de VS en Groot-Brittannië allerlei corrupte en repressieve regimes aan de macht geholpen. Zij gaven moedjahedien-strijders in Afghanistan geld, wapens en trainingen in hun strijd tegen de Russen. Zij maakten op die manier ook Osama bin Laden groot. Nu keren zij zich tegen hun sponsors.

Index


Virtuele islamitische staat
Al-Qaida heeft samen met de Islamitische Staat een zeer grote invloed op de wereldwijde islamistische jihad. Internet is een verzamelplaats geworden voor een regenboogcoalitie van jihadisten. Al-Qaida evolueerde zich tot een virtuele islamitische staat die een permanente plaats voor zichzelf probeert te vinden in de actuele wereld. Zij probeerde zich te ontworstelen aan het beeld van een irrationele, onverzettelijke doodscultus. De Islamitische Staat in Syrië en Irak wordt gezien als de materialisering van die virtuele heilsstaat. Haar meerwaarde is de ‘kracht van het voorbeeld’, net zoals aan het begin van de 19e eeuw het ‘reëel bestaande socialisme’ in Rusland een inspiratiebron werd voor veel jonge socialisten en communisten in de hele wereld.

De cartooncrisis die begin 2006 rond de wereld raasde was voor Al-Qaida een strategische kans om haar gezag binnen de moslimwereld te versterken. Op jihadistische webfora verscheen een stormvloed van bijdragen waarin uiting werd gegeven aan woede en werd opgeroepen tot revanche. De boycot van Deense goederen werd met kracht ondersteund en er werd opgeroepen om diplomatieke betrekkingen te verbreken met alle landen waarin de Deense spotprenten werden vertoond. Op de hoofden van de Deense cartoonisten werd een prijs gezet. Het aan Al-Qaida gelieerde Islamitische Leger in Irak kondigde aan dat het aanslagen zou plegen op landen waar de cartoons werden gepubliceerd. Het spoorde haar militanten aan om Denen te gijzelen en hen in stukken te snijden.

Voor jihadisten was de cartooncrisis een uigelezen mogelijkheid om hun positie binnen de islamitische wereld te versterken. Zij wierpen zich op als de ware vertegenwoordigers van de islamitische natie. Zij grepen het conflict vooral aan om af te rekenen met de ketterse opvatting over de geest van tolerantie van de profeet. Op 6 februari 2006 riep Abu Vaseer al-Tartusi moslimlanden op alle economische en diplomatieke betrekkingen met beledigende landen te verbreken, inclusief de olievoorziening. Deze landen moesten hun steun aan de profeet demonstreren door het invoeren van de sharia [bron].

Het Global Islamic Media Front (GIMF) publiceerde op 8 februari 2006 een verklaring op al-Ghorabaa waarin het conflict verder wordt geïnternationaliseerd. Bakr ibn Salim Bakri stelde voor om de boycot te verbreden naar goederen uit de V.S., de “officiële herder van alle misdaden tegen moslims” [Ulph 2006b].

Het actieplan van Al-Qaida is duidelijk en werd door Abu Maria al-Qurashi samengevat in de negen actiepunten [Ulph 2006c].

  1. Intensiveer de boycot door een appel te doen op het idee van ‘wraak voor de profeet’.
  2. Benadruk het ‘Osama had gelijk’-gezichtspunt in de ‘oorlog tussen islam en ongeloof’.
  3. Herhaal het relaas van de manier waarop de profeet vijanden van God afslacht; maak daarbij gebruik van het boek al-Sarim al-Maslul door Ibn Taymiyya, een middeleeuwse ideoloog.
  4. Benadruk de lafhartigheid van het standpunt van de Arabische regeringen en hun ongeloof.
  5. Verbreed de boycot onder Arabieren tot westerse gedachten en cultuur middels het aanvallen van secularisten, liberalen en modernisten.
  6. Moedig onder de jongeren het enthousiasme aan om wraak te nemen door hen films van jihadistische helden te laten zien.
  7. Herinner de massa’s aan de doctrine van al-Wala’wal-Bara’ (Vriendschap en Vijandschap) omdat mensen nu in de stemming zijn om de ongelovigen te haten en zichzelf gescheiden van hen te houden.
  8. Herinner ze aan de tragedies van de islamitische natie in Palestina, Irak, Afghanistan, Tsjetsjenië en Kashmir, en hoe de vijanden van God het boek van God hebben onteerd.
  9. Maak ze duidelijk dat alle akkoorden voor vrije doorgang voor ongelovigen vervallen voor degenen die zich tegenover Allah en zijn profeet opstellen, en dat het toegestaan is om hen in de val te lokken door hen vrije doorgang aan te bieden om hen te doden.

Deze en vergelijkbare verklaringen en actieplannen circuleerden over het hele internet. De toenemende stroom anti-Deense bijdragen werden al snel gekanaliseerd door sites als no4denmark.com en Katibat al-Difa’ an al-Nabi (“Batallion ter Verdediging van de Profeet”).

Tijdens een protest tegen de cartoons van hun profeet schreeuwden honderden Afghaanse studenten de naam van Osama bin Laden en dreigden zij lid te worden van Al-Qaida. “Als zij de profeet van de islam beledigen, zullen we allemaal Al-Qaida worden”. Op de universiteitscampus in Jalalabad verzamelde zich studenten die schreeuwden ‘dood aan Denemarken’, ‘dood aan Amerika’, ‘dood aan Frankrijk’ en ‘dood aan Karzai’. Zij riepen op om de ambassades van Denemarken, de V.S. en Frankrijk te sluiten en om hun troepen uit Afghanistan te verwijderen.

De toen nog levende Osama bin Laden kon tevreden zijn. De cartooncrisis, nieuwe foto’s van mishandelingen uit de Abu Ghraib gevangenis, en een video waarin Irakese jongeren brutaal in elkaar worden geslagen door Engelse soldaten — het waren visuele bevestigingen van wat hij altijd al had gezegd: de Verenigde Staten en haar westerse bondgenoten zijn een kruistocht begonnen om het islamitische geloof te vernederen en te vernietigen, en zij kunnen alleen gestopt worden door een meedogenloze oorlog tegen de ongelovigen.

Index Strategisch plan in zeven fasen

Van ontwaken naar wereldheerschappij
Binnen Al-Qaida is in de loop der jaren een strategisch plan ontwikkeld voor de lange termijn waarin stapsgewijs de realisatie van de fundamentele doelstellingen wordt uitgestippeld. Middels gesprekken met vooraanstaande jihadisten (zoals Abu Musab Al-Zarqawi, de voormalige leider van Al-Qaida in Irak) bracht de Jordaanse journalist Fuad Hussein de langetermijn strategie van Al-Qaida in kaart. Hij schetst een scenario dat in zeven fasen naar het wereldomvattende kalifaat moet leiden [Bild, 23.10.14].

  1. 2000-2003: De eerste face wordt “het ontwaken” genoemd. Deze fase begon met de voorbereidingen van de aanslagen van 11 september 2001 in New York en Washington en eindigde met de val van Bagdad in 2003. Het doel van de aanslagen was om de VS in de islamitische wereld tot oorlogen te provoceren om de moslims wakker te schudden. Wanneer de Amerikanen verleid kunnen worden om in het Midden-Oosten militair te interveniëren, dan wordt het slagveld uitgebreid en kunnen de Amerikanen en hun bondgenoten eenvoudiger worden geraakt. Deze fase eindigde met de Amerikaanse verovering van Bagdad begin april 2003.

  2. 2004-2006: De tweede fase is die van “het openen van de ogen”. In deze periode wordt de islamitische gemeenschap zich bewust van de Westerse samenzwering. Al-Qaida ontwikkelde zich in deze fase van een organisatie tot een populaire beweging die gevoed wordt door de Amerikaanse bezetting van Irak en de kracht van Arabische media, met name in cyberspace. Veel jonge mannen sluiten zich in deze fase aan bij het terroristische netwerk. In Irak moet een operatiebasis van globale betekenis worden opgebouwd, er moet een leger worden opgebouwd en in andere Arabische staten moeten bases worden opgericht.

  3. 2007-2010: De derde fase is “het opstaan en op twee benen staan”. In deze fase concentreert de strijd zich op de seculiere overheid in Syrië, met mogelijke uitlopers naar Irak en eventueel Jordanië. In deze fase worden ook aanslagen in Turkije en Israël voorzien.

  4. 2011-2013: In de vierde fase moeten de gehate Arabische regeringen omver worden geworpen. Het machtsverlies van de Arabische regimes zal tot een toename van de kracht van Al-Qaida leiden. Gelijktijdig worden aanvallen tegen olieinstallaties doorgevoerd en wordt de economie van de VS door cyberterrorisme onder vuur genomen.

  5. 2014-2015: In de vijfde fase wordt een islamitische staat uitgeroepen - het is “de fase van het kalifaat”. De invloed van het Westen in de islamitische wereld zou dan al aanzienlijk zijn teruggedrongen en ook Israël zou zodanig zijn verzwakt dat hiervan geen verzet meer gevreesd hoeft te worden. De islamitische staat zal een nieuwe wereldorde tot stand brengen.

    De droom van Bin Laden
    De implosie van zowel Syrië als Irak gecombineerd met Westerse weerzin om te interveniëren in de zoveelste Arabische calamiteit bood ruimte en brandstof voor de opkomst van de strijdgroepen van Baghdadi en de stichting van de Islamitische Staat. Dat is precies wat Bin Laden altijd voor ogen stond. De oorzaak van het falen van islamistische project waren de westerese inteventies in het Midden-Oosten. Deze verhinderden dat er islamitische regeringen gevestigd konden worden. Zodra de westerse invloedssfeer was verzwakt zou er ruimte ontstaan voor een kalifaat.

  6. Vanaf 2016: In de zesde fase gaat het om “de totale confrontatie”. Direct na het uitroepen van het kalifaat zal het islamitische leger de strijd tegen de ongelovigen met militaire middelen voortzetten.

  7. Tot 2020: In de zevende fase moet “de definitieve overwinning” worden bereikt. Door de strijdbaarheid van anderhalf miljard moslim zal de rest van de wereld capituleren. De oorlog op wereldschaal zal niet langer dan twee jaar moeten duren. In het jaar 2020 moet deze fase afgesloten zijn.
De politiek-strategen van ISIS geven aan deze laatste twee fasen een meer specifieke invulling. In The Islamic State (2015) staat voor 2015 eerst de uitbreiding van de Islamitische Staat naar Bagdad op de agenda. Wanneer Bagdad eenmaal door kalief Ibrahim veroverd is en meer soennieten rond hem verenigd zijn, zal hij deze macht gebruiken om vervolgens Iran aan te vallen. De Europese leiders zijn zich ervan bewust dat de Islamitische Staat eerst Arabië en Perzië zal proberen te veroveren.

Na enige jaren van burgeroorlog zal waarschijnlijk rond 2020 de Mahdi (‘de door god geleide’) van Mekka naar Medina vluchten en zal hij alle moslims in de hele wereld verenigen. De hele wereld zal al dan niet vrijwillig de islam aanvaarden. Mahdi is de door overlevering voorspelde verlosser die op basis van die profetieën aan het einde der tijden wordt verwacht.

De Westerse leiders weten dat Europa volgens de profetieën het volgende doel is van de Islamitische Staat. Zij zullen aanvallen en met 80 vlaggen in de stad Dabiq arriveren met meer dan 100.000 soldaten. Dan begint de grote Armageddon (‘Malhama’), de dag des oordeels.

Gedurende deze periode zullen ook de marionettenregimes in moslimlanden worden verslagen. De islamitische gewapende troepen krijgen hierdoor een grote vrijheid om in moslimlanden en op de Middellandse Zee te reizen. Bovendien kunnen zij het luchtruim gebruiken om Europa aan te vallen met lange afstandsraketten die zijn buit gemaakt op Arabische marionettenregimes. Jihadisten in Alegerije of Marokko kunnen elke raket op Europa afvuren omdat zij minder dan 16 kilometer verwijderd zijn van Spanje. Met de M-75 raket die nu al door sommige jihadistische groepen gebruikt wordt, kan zelfs Rome worden bestookt dat bijna 160 km verwijderd is van Tunesië.

Het globale islamitische kalifaat zal proberen om Europa van alle kanten omsingelen en bestrijden: vanuit het Westen (Spanje), het Centrum (Italië, Rome) en het Oosten (Turkije, Constantinopel/Istanbul). De Islamitische Staat beschikt inmmiddels al over raketten die vanuit Marokko Europa kunnen bereiken.

Uiteraard heeft de boodschapper van Allah belooft dat de moslims de Armageddon-strijd zullen winnen en dat de on- en andersgelovigen het onderspit zullen delven. Daarna zal de Islamitische Staat zich in heel Europa vestigen.

Index


Tussen droom en daad
Het is een afschrikwekkend totalitair toekomstbeeld. Maar het is tegelijkertijd ook een strategisch plan dat niet helemaal onrealistisch lijkt. Laten we wel wezen. Tot en met de vijfde fase is dit strategisch plan in grote lijnen gerealiseerd te zijn. Door de aanslagen van 9/11 werd Amerika geprovoceerd tot oorlogen met islamitische staten. Amerika en haar bondgenoten stuurden soldaten naar Afganistan en Irak die ter plekke konden worden aangevallen. Veel jonge moslims in Westerse landen werden wakker geschud en toonden sympathie voor jihadistische strijders die het durfden opnemen tegen ongelovige Westerse grootmachten. Sommigen daarvan sloten zich aan bij jihadistisch geïnspireerde terroristische netwerken. In Syrië en Irak werd door ISIS ‘de fase van het kalifaat’ bereikt en het reëel bestaande kalifaat gevestigd.

Maar de strategische calculaties van de internationale jihadisten zijn op een aantal cruciale punten zeker niet gerealiseerd. In Tunesië en Egypte werden weliswaar gehate Arabische regimes omver geworpen, maar de uitkomst daarvan voldoet zeker niet aan de verwachtingen van de gelovigen in de islamistisch-jihadistische heilstaat. Van een verzwakking van de positie van Israël lijkt vooralsnog geen sprake. De vestiging van de Islamistische Staat in Syrië en Irak stuit op heftig politiek en militair verzet, niet alleen van de VS en haar Westerse bondgenoten, maar ook van islamitische Arabische staten zoals Jordanië, Saoedi-Arabië en de Verenigde Emiraten.

De fase van de ‘totale confrontatie’ lijkt wel bereikt te zijn. Maar dat is niet een fase waarin een nieuwe wereldorde ontstaat die ook maar enigszins in de buurt komt van archaïsche jihadistische idealen. Het is veeleer een fase waarin Westerse democratische rechtsstaten samen met veel islamitische landen en met steun van een overweldigende islamitische meerderheid zich inzetten om dit barbaarse wangedrocht van haat en geweld te vernietigen.

De nieuwe jihadistische wereldorde die geschraagd wordt door een wanstaltige pervertering van de geschriften van een profeet uit de 5e/6e eeuw, heeft alleen maar kans van slagen als de rest van de enigszins beschaafde wereld zou capituleren voor middeleeuwse barbarij.

ISIS en het cyberkalifaat Index


Index


Home Onderwerpen Zoek Over ons Doneer Contact

07 December, 2015
Eerst gepubliceerd: Maart, 2005