| Eigenaardigheden | Home | Onderwerpen | Samenleven | Zoek | Over ons | Contact |
|---|
dr. Albert Benschop
Universiteit van Amsterdam
| Virtueel geïnitieerde seks met vreemden |
|---|
Internet is een plaats waar mensen elkaar online kunnen ontmoeten, opwinden en seks met elkaar bedrijven. Dat is per definitie 'slechts' virtuele en geen echte lichamelijke seks. Het is onlichamelijke, geïmagineerde seks zonder directe gevolgen in het lokale sociale leven. De patronen van deze fantasiegeladen en interactieve vormen van intimiteit en erotiek zijn uitvoerig geanalyseerd in NetLiefde en CyberSeks. Cyberseks is het gebruik van computers om seksuele fantasieën uit te leven en seksuele rollen te spelen terwijl men via internet verbonden is met een of meerdere andere personen.
Cyberseks is een vorm van onlichamelijke intimiteit waarbij intieme en erotische betekenissen worden uitgewisseld, meestal louter tekstueel, maar steeds meer verrijkt met geluid en beeld. Omdat de belangrijkste voedingsbron van cyberseks de fantasie is, zouden we het ook fantasieseks kunnen noemen. Het gebrek aan lichamelijk, zintuiglijk contact wordt gecompenseerd door de fantasie: het voorstellingsvermogen vult in wat ogen niet zien, ogen niet horen, neuzen niet ruiken, tongen niet proeven en handen niet voelen.
Toch blijft het verlangen naar echte lichamelijke seks broeien. Dat verlangen stimuleert mensen om intieme kansen die zich online voordoen om te zetten in 'echte' fysieke contacten. Die kansen zijn legio, en worden langzamerhand ontdekt. Elke nieuwe internettechnologie —van e-mail en nieuwsgroepen tot chatten en instant messaging— wordt door gebruikers onmiddellijk uitgetest op hun vermogen om intieme en lichamelijk persoonlijke contacten tot stand te brengen.
Internet biedt diverse nieuwe mogelijkheden om snel en efficiënt contact te krijgen met mensen die gewaagde intiem-seksuele relaties willen aangaan. Hun virtuele dans van erotisch verlangen streeft naar realisering in een bevredigende praktijk. Internet leent zich daarvoor — en biedt ruimte voor nieuwe experimenten waarvan de praktijken verleidelijk fascinerend en de uitkomsten tegenstrijdig en omstreden zijn.
Nieuwe technologieën waren altijd al een impuls voor de verrijking van zowel 'normale' als 'abnormale' seksuele verlangens. Mensen gebruiken internet:
Dogging: buitenissige buitenseks
|
|---|
'Normale' seks wordt intiem bedreven, tussen mensen die elkaar relatief goed kennen en in de beschutting van de eigen slaapkamer. 'Buitenissige' seks wordt publiekelijk bedreven en speelt zich af tussen mensen of paren die elkaar niet of nauwelijks kennen. In buitenissige of kinky seks wordt exhibitionisme gecombineerd met voyeurisme. Dat gebeurde altijd al in de vorm van partnerruil, paren- en groepsseks ('swinging', 'cruising').
In Engeland werd een nieuwe dimensie toegevoegd aan het repertoire van buitenissige seks, die bekend staat onder de naam 'dogging'. Het is een nieuwe seksuele praktijk die ontstaan is uit een fusie tussen internettechnologie en buitenissige buitenseks. Via internet en de methodiek van flitsmeutes wordt op exhibitionistische wijze seks met onbekende partners in gang gezet. Via internet worden grotere of kleinere groepen uitgenodigd om te kijken naar exhibitionisten die elkaar op internet hebben ontmoet en op een afgesproken (semi-)publieke plaats seks bedrijven; soms kunnen uitgenodigde toeschouwers ook zelf aan de handelingen deelnemen. Het motto is: "Thou shalt look with thine eyes, not with thine hands, until invited".
Volgens de dogging Faq van Melanies UK Swingers is dogging een brede term die slaat op alle seksuele activiteiten die buitenshuis kunnen plaatsvinden Vanaf een show vanuit je eigen auto op een parkeerterrein tot een gangbang op een picknicktafel in een openbaar park.
Dogging is vooral populair bij heteroseksuele paren, alleenstaande mannen en vrouwen van alle leeftijden, inkomensgroepen en achtergronden. Hoewel dogging ook wordt bedreven door vrouwen die ervan houden aandacht te trekken en mensen uit te nodigen om mee te doen, is het niet verbazingwekkend dat dogging meer mannen aantrekt dan vrouwen.
|
"Walkin' the dog, just a-walkin' her dog. If you don't know how to do it, I'll show you how to walk the dog" [Rufus Thomas, 1964]. 
|
De happenings van de 'doggers' worden georganiseerd via diverse dogging-sites en discussiefora. Een van de vele dogging groepen van Yahoo telde in mei 2004 al 22.000 leden. Er worden foto's uitgewisseld en ontmoetingen geregeld via e-mail en mobiele telefoon. Er zijn inmiddels transatlantische videolinks opgebouwd voor virtueel dogging (met video en cameratelefoons). Via mobieltjes en tekstberichten worden afspraken gemaakt over ontmoetingsplaats en de aard van de seance en de herkenningstekens. Steeds vaker worden camera's en videotelefoons gebruikt om vast te leggen wat er gebeurt. De buitenissige seks wordt meestal bedreven in auto's en parken, liefdeslaantjes en parkeerterreinen van supermarkten.
|
|
Dogging is in Engeland al een aantal jaren zeer populair bij pioniers. Het werd 'mainstream' toen in maart 2004 Stan Collymore, een van Engeland's meest beroemde voetballers, toegaf dat hij diverse dogging bijeenkomsten had bezocht [bron: BBC; Mirror]. In diezelfde maand brachten de Urockers een single uit waarop de lof op het doggen wordt bezongen, inclusief een begeleidende sexy video. Het muzikale trio omschrijft zichzelf als "een op het internet geboren collectief van seksuele anarchisten dat is groot gebracht met de vrijheid van communicatie." De tekst van de song spreekt voor zich: "Sex in public feels so right. Honk your horn. It's a dogger's delight."
De leden van de groep beweren dat zij elkaar tijdens een 'dogging meet' hebben ontmoet. Het trio bestaat uit professionele muzikanten, inclusief een nationaal bekende DJ en een bekende producent die met Kylie Minoque en Robert Plant gewerkt heeft.
Inmiddels begint het doggen zich ook in andere landen te verspreiden. Via internet worden overal pogingen in het werk gesteld om voyeuristische openluchtseks te organiseren in openbare ruimtes. Kern van de oorspronkelijke flitsmeutes was dat de via internet en mobiele telefoons gecoördineerde deelnemers plotseling opdoken in een publieke ruimte om de daar aanwezige voorbijgangers te verbijsteren met een onverwachte act. Die acts waren eerder vreemd en opmerkelijk dan schokkerend of provocerend. Bij het doggen is dat anders. Er is geen willekeurig publiek dat plotseling met buitenseks geconfronteerd wordt en dat op zo'n provocatie ongetwijfeld geschokt, beledigd of walgend zou reageren. Voor het doggen wordt weliswaar gebruik gemaakt van openbare ruimtes, maar zowel de acteurs en alle toeschouwers zijn van tevoren op de hoogte van wat er wordt geënsceneerd. Er zijn dus geen toevallige toeschouwers die zich verrast of geschokt kunnen voelen.
Juridisch gezien bevindt het doggen zich ergens in de grijze zone. De doggers plegen geen delict tenzij iemand uit het publiek daarover een klacht indient bij de politie en voor de rechter aannemelijk kan maken dat dit 'anti-sociale gedrag' (Byrne) ook illegaal is in de zin van de wet. Autoriteiten zouden er verstandig aan doen om niet mee te werken aan de criminalisering van 'openluchtseks in een openbare ruimte', zolang de seance voldoende geïsoleerd is tegen toevallige of ongewenste getuigen. Exhibitionisme en voyeurisme waar niemand anders last van heeft, is geen misdrijf.
Toch kleven er ook gevaren aan het doggen. Naast het eerder genoemde risico van seksueel overdraagbare ziektes (die door veilig vrijen voorkomen kunnen worden) is er het risico dat mensen slachtoffer worden van fysiek geweld, berovingen en afpersing (zoals het geval was bij de voetballer Collymore, die tenslotte het slachtoffer werd van de roddelpers, de 'tabloid sting').
|
Toothing: uitnodiging voor de dans
|
|---|
Er bestaat in Nederland nog geen goede naam voor, maar het fenomeen grijpt snel om zich heen. In het Engels heet het 'toothing' en vrij vertaald gaat het om een 'vluggertje' dat via bluetooth technologie georganiseerd wordt. Laten we het maar een technologisch gefaciliteerd vluggertje of flitsseks noemen: vreemdelingen die anonieme seksafspraken maken via een draadloze verbinding van hun mobiele telefoon, PDA of computer. De bluetooth-technologie stelt deze apparaten in staat om op korte afstand boodschappen met elkaar uit te wisselen. Apparaten die met deze technologie zijn uitgerust, kunnen automatisch contact zoeken met een ander apparaat in hun nabije omgeving. Mensen die op een bepaald moment in elkaars nabijheid verkeren kunnen zonder specifieke adressering berichten naar elkaar sturen. Bij bezitters van een bluetooth-gsm stond dit verschijnsel al langer bekend als blue-jacking. Toothing gaat nog een stap verder: een in aanvang anoniem contact met vreemden wordt omgezet in een intiem, lichamelijk contact.
Toothing is dus een vorm van anonieme seks met vreemden die toevallig in de buurt zijn. De ontmoetingen vinden meestal plaats met toevallige reisgenoten in trein, bus of boot, of met mensen die zich in relatief afgesloten gebieden verkeren, in cafés, conferenties, hotels en dergelijke. Toothers zoeken via hun mobieltje, PDA of laptop contact met elkaar. Zij stellen hun eigen apparaat af op 'discoverable' en zetten het knopje 'new connections' aan. Als zij andere apparaten in de omgeving ontdekken versturen zij een open uitnodiging. De gebruikelijke begroeting is: "Toothing?" Het is een anonieme uitnodiging voor een erotische dans met iemand die vlakbij is. Wie de virtuele schoen past, die trekke hem ter plekke aan.
Als de andere partij geïnteresseerd is in deze 'uitnodiging voor de dans', worden er berichten uitgewisseld totdat men het eens is over een geschikte locatie om elkaar te ontmoeten — een openbaar toilet, een auto, een paskamer, een lege treincoupé, een parkeerterrein of een park. Wat er daarna gebeurt is aan de toothers. Dat hoeft niet altijd seks te zijn. Voor veel deelnemers ligt de sensatie vooral in de jacht.
Toothers gebruiken niet alleen de bluetooth radiotechnologie om in (semi)openbare gelegenheden met elkaar in contact te komen. Zij maken ook gebruik van het internet en zoeken elkaar op door berichten achter te laten op speciale discussiefora.
Een toother loopt hetzelfde risico dat men bij elk type anonieme ontmoeting loopt. De meeste mensen die aan toothing doen zoeken slechts naar wat plezier. De techniek kan echter ook misbruikt worden om mensen naar afgelegen plekken te brengen om hen daar te beroven of seksueel te misbruiken.
De uitvinder van toothing heet Jon of 'Toothy Toothing' en woont in een voorstad van Londen. Hij reist dagelijks met de trein naar Londen. Op den duur herkende hij de gezichten van die kleine 'half-uur gemeenschap', maar hij sprak nooit met hen. In november 2003 ontving hij op de trein een tekstbericht van een apparaat dat zich 'Angela' noemde. 's Avonds bedacht hij hoe hij op zo'n bericht kon reageren en de volgende dag voerde hij zijn plan uit. Diverse berichten werden uitgewisseld en de stemming werd steeds hitsiger. Zo kwam hij er achter wie zij was. Een paar dagen later daagde zij hem uit om elkaar naast de toiletten van het hoofdstation te ontmoeten. "We ontmoetten elkaar, we neukten en toothing was geboren" [bron].
|
Curran liet zich inspireren door de onthulling van de Britse tabloid The Sun dat voetballer Stan Collymore deed aan 'dogging'. Door dit artikel werd opeens op brede schaal over 'dogging' gesproken. "We waren benieuwd of we een eigen buzzwoord konden creëren" [Curran in zijn weblog]. Het bijzondere aan deze zwendel is dat iets dat als een leugen en fictie begon, eindigde als een nieuwe experimentele praktijk. Toothing was voor een korte tijd een mythe. Nu is dat niet meer het geval. |
In deze chip zit een zender en ontvanger die werkt op een zeer hoge frequentie (2.45 GHz —dezelfde golflengte als magnetronovens gebruiken). Naast het datakanaal zijn er drie audiokanalen beschikbaar. Om te voorkomen dat er botsingen ontstaan tussen gelijkwaardige apparaten heeft elk apparaat een uniek 48-bits adres van de IEEE 802 standaard. Het maximale bereik is 10 meter. De gegevens worden uitgewisseld met een snelheid van 1 à 2 megabit per seconde.
Hoewel de draadloze Bluetooth technologie niet verder dan 10 meter rijkt, is het wel mogelijk om over grote afstand Bluetooth-apparatuur uit te lezen. Het bedrijf Flexilis toonde aan dat zij met een speciaal 'sluipschuttersgeweer' (BlueSniper Rifle) signalen van apparatuur kon opvangen over een afstand van ruim een kilometer [Tom's Networking; ZDnet]. De technologie kreeg zijn ongebruikelijke naam ter ere van Harald Bluetooth, koning van Denemarken van 940 tot 981. Een van zijn vaardigheden was dat hij mensen met elkaar aan de praat bracht. |
De toothers hebben zich verzameld in losse gemeenschappen, waarvan de meerderheid uit mannen bestaat. In deze gemeenschappen bespreken de leden de etiquette van toothing en wat de beste plekken zijn om een toothing partner te ontmoeten. Er zijn inmiddels ook commerciële sites die tegen betaling toegang bieden tot discussiefora of koppeldiensten. De echte toothers weten echter dat dit niet nodig is. Wie deze lieden zijn mobiele telefoonnummer toevertrouwd vraagt om moeilijkheden.
De kunst is om uit te vinden wat het geslacht en de seksuele oriëntatie zijn van de potentiële toothing partner. Dit gebeurt onder andere door de naam die de eigenaar aan zijn apparaat heeft gegeven. Veel toothers geven hun apparaat een naam die op een of andere manier hun geslacht en seksuele voorkeur verraadt, maar daarvan kan men nooit zeker zijn. Een belangrijk deel van de charme van het spel ligt in het achterhalen waar een bericht vandaan komt: wie heeft er in je direct omgeving een toothing verzoek verzonden? Omdat bluetooth alleen op de korte afstand werkt, is die persoon altijd vlak in de buurt. De kans voor een buitenissige flitsseks ligt hooguit om de hoek, achter een schutting of boom, of aan de andere kant van het terras. Alleen die wetenschap stimuleert het aloude spel, maar dan met behulp van nieuwe technologische middelen. In hoeverre dit zal leiden tot een revolte tegen de dominante seksuele normen valt nog te bezien. Voorstanders van de 'seksuele liberalisatie' hebben internet en mobiele technologieën aangegrepen om de grenzen van bestaande seksuele normen op te rekken en te experimenteren met nieuwe vormen van seksueel vermaak.
De bluetooth-technologie wordt overigens niet alleen gebruikt om anonieme seks met vreemden te faciliteren. Zij kan uiteraard ook voor andere doeleinden worden gebruikt. Zo hebben activisten in de Verenigde Staten ontdekt dat bluetooth ook gebruikt kan worden voor politieke doeleinden. Het meest uitgesproken voorbeeld daarvan is de Bluetooth Users Againgst Bush. Zij proberen hiermee momenten van ad-hoc solidariteit te creëren voor mensen die zich tegen George W. Bush en zijn desastreuze beleid te verzetten. Het is een subtiele manier om solidair te zijn met de anti-Bush beweging en mensen in je directe omgeving te ontdekken die er hetzelfde over denken.
Via de scanfunctie krijgt men een overzicht van andere Bleutooth-gebruikers die zich in de omgeving bevinden. Wanneer daar toestellen bijzitten waarop Sensor draait, krijgt men een foto van de persoon in kwestie te zien. Middels een block list kan men contact met ongewenste personen voorkomen. Wie helemaal geen contact zoekt zet de Sensor eenvoudig uit. |
|
Referenties
|
|---|
| Eigenaardigheden | Home | Onderwerpen | Samenleven | Zoek | Over ons | Contact |
|---|
dr. Albert Benschop |
NetLiefde en CyberSeks: De toekomst van het virtuele vrijen